o yalçın, o serazat, o mağrur silsileden
bugün ne kaldı? dağınık, kırık dökük, derbeder
karanlık vadilerde seraplaşan şekiller,
çirkin yığınlar, garip bir harabe zamanı;
beşerin yavuz, sonsuz, perişan dâsitânı.
İnsan, daha güçlü hayvanlara karşı kendini koruyamaz tek başına, tek başına ihtiyaçlarını karşılayamaz; demek ki bir arada yaşamak tabiî ve zarurî. Ama insanlar saldırgandırlar. Bazı müeyyideler olmadıkça bir arada yaşayamazlar.