Hiç bakmadığımız ya da bakmaktan kaçtığımız bir pencereden anlatıyor bize mültecileri. Özellikle ezidi mültecileri. " Mülteciler mi ? " diye başlayan ve çoğu kişinin küçümseyerek istemeyerek yorum yaptığı şu zamanda aslında herkesin dinlemeye değer bir hikayesi olduğunu gösteriyor bize. Dinle ve hisset. Dinle ve köklerini gör. Dinle ve kendine gel. Çünkü sen yabancı oldun kendine ve tüm insanlara. Sahi ne kadar zamandır kapalı kulakların yardiım isteyenlerin seslerini duymaya... Gözyaşlarıyla okudum bazı yerlerini. Kendimi yerine koydum. Okurken empati yapın ... Ne dediğimi çok iyi anlayacaksınız.
Cumhuriyet sonrası hızlı zenginleşmenin nedenini ne güzel açıklamış kitap.Köylünün toprağını gasp etme. ( Şimdi de halkın vergilerini gasp ediyorlar.) Zenginseniz hep haklı sizsiniz.Adam köyü yakıyor, kadınlar tecavüz ettiriyor ve utanmadan evini terk etmeyen köylüye; ben size ne yaptım?Neden bana bunca kötülük diyor?Her devirde güç ve para her kapıyı açıyor.Devlet paranın yanında.Onca insanın da ince Mehmet’e bel bağlaması? Onca insan çekip vursanıza? gölgesi bile yetiyor gerçi şahinimin.Koca Osman’a ise ayrı sinir oldum. Yazarın hikaye anlatıcılığı tabii ki efsane her satır gözlerimin önünde canlandı.
“Beklerim,Yusuf’u kuyudan çıkaran Mevla bir gün olur bize bakmaz mı dersin!Bir gün olup bizim üstümüze de bir gün doğmaz mı dersin?”
