Hamilton'a göre Marksist düşüncenin gelişimindeki pozitivist ögeyi açıkça göstermek mümkündür: insan, doğa bilimlerinin nesnesidir; doğa, insan birimlerinin nesnesidir. böylece bilimlerin birliği ideali -ki bu pozitivizmin ideallerinden biridir.
Cesaret merhameti de öldürür Oysa merhamet, en derin uçurumdur: İnsan, yaşamın ne kadar derinini görürse, o derinlikte görür acının derinliğini de
Oysa cesaret en iyi öldürendir, saldıran cesaret: Ölümü bile öldürür o, çünkü şöyle der: "Bu muydu yaşam? Pekalā! Bir daha!"
Kaybedilmeye elverişli bütün dileklerde musibet, geçici olan her şeyde acı ve keder, imkansız olanı ummakta üzüntü ve dert, her güvenliğin sonunda bir korku vardır. Zira korku hisseden kişinin zihni karışıktır, makul davranmaktan da acizdir. Bu yüzden biz diyoruz ki: Bir insanın nefsi, kendi varlığına ait olmayan şeyler-le kendisini meşgul ediyorsa onun ebedi hayatı yıkılır; üstelik fäni hayatındaki yaşayışı da ona dert olur; hastalıkları çoğalır; acıları dinmek bilmez