mel
@meeelike
76 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
kolay okuyabileceğimi sanmıyordum ama üç günde falan bitirdim. aşırı güzeldi ya. ama sonunu farklı bekliyordum. ruth'u hayatından çıkarıp güzel bir şekilde yaşamasını isterdim ben. sonunda çok üzüldüm ya. sonuçta martin o kadar kendini geliştiriyor elde etmek istediği başarıları elde ediyor, neden ya . gerçi martin de başlangıçta ruth ile aynı seviyeye gelmek için o başarıları istiyordu ama lizzie'yi sevio onun ile kurdukları güzel bir gelecek akardı.
okuduğum ilk yabancı şiir kitabı sanırım. beni pek sarmadı. aslında kitabın başında gayet iyi gibiydi ama sonlara doğru okurken bayılacak gibi hissettim. belki şu anki moodumdan dolayı böyledir ama tekrar okuyacağımı da sanmıyorum. arada beğendim şiirleri alıntıladım zaten. ayrıca kitap almanca-türkçe basılmış. almanca bilsem iyi olabilirdi belki. o sayfaları atladım doğal olarak.
lutfen bu kitabı okuyun ya
dr. b. ve czentovic arasındaki ikinci maçı okurken aşırı gergin hissettim. eşek czentovic adamı o kadar bekletmese belki aşırı iyi bir yere evrilecekti hayatı. gerçi takıntılı seviyeye tekrar gelirse pek de etkisi olmazdı czentovic'in. ayrıca ben kafamda bazen kitaptaki olayları bile zor canlandırırken dr. b. altı yedi hamle sonrasındaki olasılıkları düşünüyor ve canlandırıyor. aşırı iyi bir yetenek ama bu ileri görüşlülüğü ona sağlayan bir trajedi.
mcconnor " neden olmasın dişim ağrırsa ve gemide tesadüfen bir diş doktoru olsa dişimi bedavaya çekmesinin talep edecek halim yok ya. adam dolgun ücret istemekte gayet haklı. hangi alan olursa olsun, hakiki ustalar aynı zamanda en iyi iş adamlarıdır." dediğinde bayagı düşündüm. tabii ki bu czentovic'e samimiyet duymamı sağlamadı maalesef :D
Stefan Zweig'in son eseriymiş bunu hayatına son vermeden bir yıl önce yayımlamış. yaşadığı dönemden bayağı etkilenmiştir muhtemelen. kelimenin tam anlamıyla bayıldım. yazar zaten kısa ama etkileyici romanları ile biliniyor ama satrancın yeri sanırım bende farklı olacak.
"sıklıkla olduğu gibi, bütün bunların sürdürdüğü yaşamın sürdürmesi gereken yaşam olmadığından kaynaklandığı düşüncesi aklına takılacak oldu mu, hemen hayatı boyunca her şeyi tam gerektiği gibi yerine getirdiğini hatırlıyor ve bu tuhaf düşünceyi kafasından uzaklaştırıyordu." (sayfa 72)
aklımdan insanın bir tane olsun pişmanlığı olmaz mı düşüncesi geçti ve kendimi ivan ilyiçin yerine koydum muhtemelen aklıma çok fazla şey gelirdi.
ama kitabın devamındaki şu cümleyi okuyunca nedense daha iyi hissettim
"ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?.."
hâlbuki ilk alıntıyı okurken adım gibi emindim pişmanlıklarının olduğu ama onun kendini ikna etmeye çalıştığından.
