Artık güneşin altında mutluluğumu elimden alabilecek bir güç yok. Aşkımız birbirini sarmalayan iki ruhtan kaynıyor, anlayışla yatışıyor, sevgiyle yayılıyor ve gökler tarafından korunuyor.
Gücümden geriye kalanları topladım, korkaklığımın zincirlerini kırdım, kanatlarımı zayıflığın bağından çözdüm. Özgürlüğün ve aşkın engin semasında yükseldim.
İçinde hâlâ acıyan bir yer vardı, ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak, ama yumuşak bir acı.