Melis Esim Çatal

Babil (sayı:2)
"Dünyayı güzellik kurtaracak… Ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey. Yeter ki umudunu kaybetme! Birlikte çok güzeliz, birlikte çok güleriz..."
Reklam
Biraz da gülüş olsun ne olur. Bahara, kadınlara...
Babil (sayı:1)
ORADA VE O SAATTE Seni orada ve o saatte bekliyorum. Bir ben bekliyorum bir de gözlerim. Senden habersiz,senden sessiz. Gel desem de gelmezsin biliyorum. Uykun derin miydi? Gönlün mü uzak yoksa benden? Bilmediğim bir telaş mı var sende? Gelmeyeceğini bilsem de, Seni orada ve o saatte bekliyorum, Çingene kızlarının beklediği bir bahçede. Bilirim ki tenin siyah değil Ama seni hem çiçekte hem çingene de görüyorum. Senin hayalinle bekliyor,kapıya yumulup gölgenle geziyorum. Seni de sensizliğini de gelmesen de bile bile Seni orada ve o saatte bekliyorum. SÜMEYYE KARTAL
Şiir
Babil (sayı:1)
Özlem, içimin sızısı, gözümün feri... İşte bu kapının önünde ne yapacağımı, nasıl yapacağımı bilemiyordum. Vuslat benim elimde değildi, bana düşen yalnızca o gurbete sabretmekti. Gün batımına doğru, gidemeyeceğimi bilsem de evimde olma isteğiydi. İşte bunu aşamıyordum. Söz geçiremiyordum içime, gurbetin vakti olduğuna. -HANİFE MERMER
Edebiyat
Babil (sayı:1)
Ah hüzün... İnsanın yüreğine en çok yakışan, orayı kıymetlendiren ne varsa sendeydi. İşte ben de o kapının önündeyim şimdi. Uçuk bir sarı, bir parça kırgınlık kalmış gibi sonbahardan. Kapıyı çalmama gerek yoktu, hep aralıktı çünkü. İnsan için hiçbir zaman uçlarda bir duygu olmamıştı hüzün. Acının koyuluğunda kendi aydınlığımı bulmaya çalışırken de, mutluluğun insanı sarhoş eden esintisi varken de içimde bir yerlerde hüzün vardı. Bir bakıma insanın terk edemediği yaşamının izleriydi. Hayalini kurduğu geleceğin silüetiydi. Her ne kadar bu anda olduğumuza kendimizi ikna etme-ye çalışsak da hep başka bir andaydık. İşte buydu hüzün. Kaçmaya bile çabalamadığımız, geçmişte veya gelecekte olan kırgınlıklarımızdı, bizi biz yapan ne varsa oradaydı, belki de bundandı kaçmak istemeyişimiz. -Hanife MERMER
Edebiyat
Reklam