Acımak, idealist bir ilkokul öğretmeni olan Zehra'nın, babası Mürşit Efendi'nin ölüm döşeğinde olduğu haberini alması ve onun vefatının ardından bıraktığı hatıra defterini okumasıyla başlayan büyük içsel yüzleşmeyi anlatır. Reşat Nuri Güntekin, görev bilinci yüksek ancak geçmişteki kırgınlıkları yüzünden kalbi katılaşmış, merhamet duygusundan yoksun Zehra'nın gözünden, bürokrasinin ve toplumsal yozlaşmanın temiz bir insanı nasıl adım adım yıkıma sürüklediğini gösterir. Eser; ön yargıların, doğru bilinen yanlışların ve insanı insan yapan en temel duygu olan acıma ve bağışlama hissinin önemini sarsıcı bir dille gözler önüne serer.
Huzursuzluk, Mardinli Hüseyin ile DEAŞ zulmünden kaçan Ezidi kızı Meleknaz’ın trajik aşkını araştıran bir gazetecinin gözünden Orta Doğu'nun acı gerçeklerini anlatıyor. Zülfü Livaneli, merhamet ile zulmün iç içe geçtiği bu topraklarda "harese" metaforu üzerinden insanın insanı nasıl tükettiğini gözler önüne seriyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sabahattin Ali'nin Gözünden Anadolu ve Anadolu İnsanıEdebiyat
Sabahattin Ali’nin öykülerinde Anadolu’yu ve oranın insanını okumak, benim için sadece edebi bir yolculuk değil; adeta o toprakların kokusunu, tozunu ve sızısını iliklerine kadar hissetme deneyimi oldu. Yazarın her bir metinde insan psikolojisinin en kuytu köşelerine sızması, bunu yaparken de toplumsal adaletsizlikleri tokat gibi yüzümüze çarpması inanılmaz etkileyici. Karakterlerin o çaresizlikleri, verdikleri o sessiz hayatta kalma mücadeleleri ve sistemin katı çarkları arasında nasıl unufak oldukları satır aralarında öyle bir canlılıkla anlatılmış ki, insan her öykünün sonunda derin bir sessizliğe gömülmekten kendini alamıyor.
ASFALT YOL
Sabahattin Ali’nin bu öyküsünü bitirdiğimde boğazımda gerçekten çok ağır bir düğüm kaldı. Hani hayatta bir şeyi çok istersiniz, bütün kalbinizi, tüm iyi niyetinizi ortaya koyarsınız da sonunda o canla başla yaptığınız şey dönüp en çok sizi vurur ya; işte tam öyle bir hikaye bu. Okurken sadece sıradan bir yol yapım hikayesi değil, idealist bir insanın o temiz hayallerinin sistemin çarkları arasında nasıl paramparça olduğunu izledim resmen.
Öğretmen köye ilk geldiğinde içi umutla, enerjiyle dopdolu. Kendisinin de köylü kökenli olmasıyla gurur duyuyor, hatta dürüstçe "içimde yabancı bir yere gidiyorum hissi yoktu" diyor. Buradaki psikoloji aslında hepimize çok tanıdık: "Ben onlardan biriyim, beni anlarlar, bağ kurabiliriz." Bu inanç, öğretmenin hayattaki en büyük dayanağı aslında. Kamyonun o bozuk yollardaki sarsıntısından sersemlemiş olsa bile, kafasında köylüyle kuracağı o sıcak köprü var. Ama daha ilk günden muhtarın o umursamaz bir tavırla "beş on gün dinlen hele" demesiyle, o aşılmaz soğuk duvarı ilk kez hissetmeye başlıyoruz. Köylü için okul ya da eğitim hayati bir ihtiyaç değil, sadece hayatın (harmanın, tarlanın) arasında
Büyük Defter’de gerçek, acımasız bir dürüstlükle yazıya dökülür. Duygular yasaklanır, merhamet zayıflık sayılır. Çünkü hayatta kalmak için insanlığından vazgeçmen gerekir.
Kanıt, artık hiçbir şeyin tam olarak kanıtlanamadığı bir dünyadır. Hafıza parçalıdır, gerçek bulanıktır. Okuyan, anlatılanlara değil, anlatılamayan boşluklara bakmaya zorlanır.
Üçüncü Yalan ise en sert darbeyi indirir:
Belki de bütün hikâye bir yalandır.
Ya da en büyük yalan, gerçeğe inanma ihtiyacımızdır.
“Gerçek, kimin anlattığına değil,kimin dayanabildiğine bağlıdır.”
Eserde bir keşişin yıllar önce yaşadığı gizemli bir olay anlatılır. Keşiş, Koya Dağı çevresindeki tehlikeli ve ıssız ormanlardan geçerken yolunu kaybeder. Uzun ve yorucu yolculuğunun ardından dağın derinliklerinde yalnız yaşayan esrarengiz bir kadınla karşılaşır. Kadın son derece güzel ve etkileyicidir; ancak onun çevresinde açıklanması zor, doğaüstü olaylar yaşanmaktadır.
Keşiş, kadının cazibesi ile dini inançları arasında kalır. Ormanda geçirdiği süre boyunca gerçek ile hayal, insan ile doğaüstü arasındaki sınırlar belirsizleşir. Hikâye ilerledikçe okuyucu, keşişin hem fiziksel hem de ruhsal bir sınavdan geçtiğini görür. Sonunda keşiş, dünyevi arzulara kapılmak yerine manevi yoluna bağlı kalmayı seçer.
Eser; yalnızlık, doğanın gizemi, insanın iç çatışmaları ve ruhsal arayış temalarını mistik bir atmosfer içinde işler.
Adalet her zaman adil olmadı...
Venedik Taciri;
Tartışmalara hayli açık düşündüren bir oyun Venedik Taciri. Ticaret merkezli bir dünyada basit bir para anlaşması ile başlayan ama içerisinde subliminal olarak bir çok mesaj veren bir hikaye sevgi dostluk adalet merhamet ön yargı ve dini değerler gibi bir çok konuyu çok incelikli bir şekilde işlemiş Shakespeare. Hikayenin özünde yazar dini inanışların insanların ve yaşamlarının üzerinde daha da önemlisi birbirlerine ve hayata bakışlarına ne denli sirayet ettiğine değinmiş doğrusu çok yerinde bir anlatım da olmuş Shylock ve Antonio üzerine kurulan bu hikaye adaletin bakış açısına ve durduğun tarafa göre değiştiğini gösteriyor ki bu da adaletin asla adil olmadığını gözler önüne seriyor. Eserin bugün bile etkili olmasının sebeplerinden biri de insanın içindeki karanlık intikam arzusu ve aydınlık olan merhamet duygusunun savaşının bitmemiş bitmeyecek olmasından sadece bir kitap değil hukuk sistemine vicdan muhasebesine tutulmuş bir ayna insani duyguları tüm çıplaklığı ile gözler önüne seren bir eser...
Dilan Yamaç 
Venedik Taciri 
William Shakespeare
Dilan Yamaç Venedik Taciri William Shakespeare