Merve
@merveb
Reklam
Evdeki herhangi bir odanın o girdiğinde niye evimden daha sıcak, o çıktığındaysa çöl kadar boş geldiğini, daha önce hiçbir kadının giysilerindeki ufak değişiklikleri fark edip hatırlamazken neden onunkileri her zaman fark edip hatırladığımı, neden onu daha önce hiçbir kadını görüp duymadığım gibi görüp duyduğumu, ona (sabah ve akşamları el sıkıştığımızda) neden daha önce hiçbir kadına dokunmadığım gibi dokunduğumu sorgulamalıydım. Kendi yüreğime bakıp orada büyüyen bu filizi fark etmeli, daha tazeyken koparıp atmalıydım. Kendimi tutmak için yapacağım bu en kolay, en basit işi neden bir türlü beceremedim? Bu sorunun yanıtını, itirafımı açık seçik ortaya koyan iki kelimeyle vermiştim zaten. Onu seviyordum.
Yıllar önce Mahur Beste ile tanıştığım Ahmet Hamdi’ye Saatleri Ayarlama Enstitüsü ile devam ettim. Ahmet Hamdi’nin ilginç bir tarzı var, dolayısıyla belki de sonda söylemem gereken şeyi başta söyleyeceğim ama, herkese hitap edeceğini düşünmüyorum. Fakat Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün, Mahur Beste’ye göre daha kolay okunan bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitapta yaptığımız işin ne olduğundan ziyade o işi nasıl yaptığımızın ve pazarladığımızın önemli olduğu gözler önüne seriliyor. Saatleri Ayarlama Enstitüsündekiler bu enstitünün gerekliliğine inandıkça başkalarını da buna inandırmaları kolay oluyor. İnsanlar bir furyaya kapılıp gidiyorlar. Enstitünün içindeki kadrolaşma zaten dikkate değer; önce isimler düşünülüyor, sonra o isimlere özel bir kadro ya da birim yaratılmaya çalışılıyor. Öyle ki hiç çalışmayan bir tanıdık için gecikmesi icap eden (!) işlerin havale edileceği bir Tamamlama Bürosu dahi açılıyor.
Kitapta karakter fazlalığı var; birçok karakter işleniyor. Hatta kitabın tiyatro uyarlamasında bu karakterlerin hepsini Serhan Keskin canlandırıyor. Tiyatrosunu kitaptan önce izlediğim için hakkını veremedim, bir daha izlemek isterdim. Benim kitapta en sevdiğim karakter Zarife hala oldu. Cimrilikten parasını yemeyen hala, ölümden döndükten sonra (kelimenin tam anlamıyla ölümden dönmek) serveti başkasına kalmasın diye parasını yemeye ve zevk içinde yaşamaya karar veriyor. Sayfa 69’dan; ‘’Sanki o zamana kadar parasına göz koyduğunu sandığı insanlara düşman olan halam, birdenbire ihanetine şahit olduğu bu servetin kendisine düşman olmuştu.’’ Okuması çok keyifli bir karakterdi. Muvakkit Nuri Efendi, Seyit Lütfullah, Emine, Nevzat Hanım, Selma Hanım, Cemal Bey, Doktor Ramiz, evlere şenlik Pakize ve kardeşleri, Zehra, Ahmet, Sabriye Hanım aklıma gelen diğer
