Merve
@merveb
Ama insanların kaderlerinin gizliden gizliye nasıl birbirleriyle iç içe geçtiklerini yakından izleyen herkes, bir hayatın yavaş yavaş bir ötekini etkilemeye hazırlandığını görecektir; bu tür hazırlıklar, henüz tanışmadığımız bir komşuya olan kayıtsızlığımız ya da ona yönelttiğimiz soğuk bakışlar üzerinde önceden hesaplanmış bir zıtlık, bir çelişki etkisi yaratırlar. Çünkü o sırada Kader Tanrıçası, elinde katlı tuttuğu oyuncular listesi ve alaycı bir tavırla orada, o insanların yanı başında durmaktadır.
Reklam
Hadi, hadi, sevinin, Sir James! Miss Brooke'tan iyi kurtuldunuz; sizden gün ışığında yıldızları görmenizi isteyecek bir kızdı o.
"Yedi Boş Ev" kardeşimin kitaplığında görüp okumak için anlık karar verdiğim bir öykü kitabıydı. İlk öykü olan "Hiç Alakası Yok"u da beğendim ve kitaba dair beklentim arttı. Fakat kitap sonraki öykülerle beklentilerimin altında kaldı. Her öykü ile ilgili ufak bir şeyler yazarak incelememi oluşturayım.
1) "Hiç Alakası Yok" ev dekorasyonu konusunda zevkli bir kadının, bildiklerini uygulayabileceği ve zevklerini yansıtabileceği bir evinin ve maddiyatının olmamasını anlatıyor. Belki de hayattaki tek isteği, güzel bir evi kendi zevklerine göre dekore etmek... Fakat bu istediği olmadığı için hayatını başkalarının evlerine bakarak ve özenerek geçirmiş. Bu durum da bir yerden sonra psikolojisini o kadar etkilemiş ki kendisini gizlice insanların evlerine müdahale eden bir pozisyonda bulmuş. Öykünün belki de en can alıcı kısmı da kadının ağlarken söylediği cümleler: "Bu insanlar bunca şeyi nasıl elde ediyor? Salonun iki tarafında da birer merdiven var, gördün mü? " (syf 20).
Bu öyküde ve karakterde kendimden bir şeyler de bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim, hatta bence okuyanların birçoğu da bulacaktır. Hangimiz sosyal medyadaki hayatları ve evleri görünce bu hayata nasıl sahip oluyorlar diyip şaşırmıyoruz ki... Ya da belli muhitlerdeki evleri görüp buralarda kimler yaşıyor, nasıl buralarda oturuyorlar demiyoruz...
2) "Babamlar ve Çocuklarım", ebeveynlerinin ortalığı karıştırması üzerine sessiz kalan ve olayları biraz da kendi lehine çeviren eşinden ayrılmış bir adamı anlatıyor. Açıkçası bu hikayenin ne anlattığına dair başka bir fikrim yok. Hiç sevmedim ve anlamadım.
3) "Böyle Şeyler Evimizde Olağandır", oğlunun ölümünü atlatamayan bir kadının eşinin, komşu kadınla olan rutinini ve birbirlerini anlamaya çalışmalarını işliyor. Ama bu öyküde de anlamadığım şeyler oldu.
4)
