Merve
@merveb
Buharlı ütüler olmadığı için fazla kuru bir çamaşırın buruşuklarını açmak için ütü bezine ihtiyaç duyulurdu. Ütü tasına su doldurulur, ince bir tülbent olan ütü bezi bu tastaki suya batırılıp iyice sıkılır, sonra ütülenecek olan giysinin üzerine düzgünce yayılırdı. Çamaşır iyi yıkanmışsa ütü bezinin üstüne ütüyü bastırınca mis gibi bir koku yükselir, buhara karışırdı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anneannemin de eski evinde divanı vardı
Divanların üstüne dayanıklı kumaşlardan dikilmiş, etekleri kırmalı, divan örtüsü örtülür, duvara aynı kumaştan dikilmiş minderler dizilirdi. Divan örtüleri becerikli anneler tarafından dikilirdi. Divanların bir tarafı duvara dayalı olduğu için, açıkta kalan üç yüzü bu örtünün etekleriyle örtülmüş olur, altına çamaşır, çorap sepetleri, kışlıkların ya da yazlıkların kaldırıldığı bavullar, babanın musluk filan bozulduğunda çıkarıp tamirata giriştiği takım çantası, varsa evin küçük çocuğunun oyuncaklarının doldurulduğu sepetler tıkıştırılırdı.
Misafirlikte kahve
İkramın sırası hiç değişmezdi. Kolonya ve şekerden sonra sıra kahveye gelirdi. Ama kahve ikram etmenin de bir zamanı vardı. Erken ikram edilen kahve, “kahveni içtin, kalk git” demeye gelir, geç kalan kahve de misafir önemsenmiyor anlamı taşırdı. Bu nedenle makul bir süre beklendikten sonra “Kahvenizi nasıl içersiniz?” diye sorulurdu.
341 günde okuduğum Sherlock Holmes'un kitap incelemesi ile karşınızdayım. Kitap sıkıcı ya da yavaş okunan bir kitap değil. Fakat benim hayatımın öyle bir zamanına denk geldi ki okumak için fırsat bulamadım. Araya bir iki kitap da sıkıştırdım ve işe dahi getirip götürmeye başlayarak nihayetinde Sherlock ile vedalaştım.
Kitap dört Holmes romanını içeriyor. Sırasıyla; Kızıl Dosya, Dörtlerin İmzası, Baskerville'lerin Köpeği ve Korku Vadisi. En sonda da Aforizmalar kısmı mevcut. Daha önce Sherlock Holmes okumamıştım, kardeşimin zoruyla da birkaç bölüm Benedict Cumberbatch'li Sherlock'u izlemiştim.
Kitap oldukça akıcı. Özellikle Baskerville'lerin Köpeği çok güzel bir hikayeydi. Gotik tarzda yazılmış bir hikaye ve sürükleyici bir olay örgüsü vardı. Biraz korku, biraz gizem, biraz da İngiliz klasiklerindeki malikane yaşamı vardı. En beğendiğim hikaye bu oldu. İlk iki hikaye de güzel olsa da son iki hikayeyi daha çok beğendim.
Baskervillerin Köpeği'ni çok beğenince Sherlock dizisinden o hikayenin olduğu bölümü izledim. Ne yazık ki kitabı okuduktan sonra dizisi hiç keyif vermedi. Hikayenin komple değiştirilmiş olduğunu görmek, o gotik tarzı izleyememiş olmak hoş değildi. Dizinin günümüzde geçiyor olması bile kitaptaki keyfi kaçıran bir unsur olmuş. Daha eski uyarlaması olan dizisini hiç izlemedim, onun hakkında yorum yapamıyorum.
Sherlock soğuk bir karakter gibi görünse de itici gelmiyor. Olaylara yaklaşımı çok ilginç olsa da bazı yerlerde bu veriden o kadar da çıkarım yapamazsın dediğim ve abartıya kaçtığını düşündüğüm yerler elbet vardı. Dr. Watson'da da bazen kendimi gördüm. Bulduğu bazı delillerde ya da çözdüğünü düşündüğü olaylarda övgü beklemesi ve onaylanma ihtiyacı bana kendimi anımsattı.
Sondaki Aforizmalar kısmında anlamsız bulduğum bazı alıntılar mevcuttu. Hatta
Kuzenlerimle biz de yaşadık bunları
Yatıya gelen misafir yakın akraba ise uzun kalabilirdi. Evde fazla divan yoksa yere yatak serilirdi. Evde birbiriyle akraba birkaç çocuk bulunuyorsa, bu yer yataklarına çocuklar yatırılır, onlar bu yeni durumdan çok hoşlanırlar, bir türlü uyumazlar, gülüşürler, bazen kavga ederler, “bir iki üç tıp” oynarlar, ya büyüklerinden azar işiterek susarlar veya uyuyakalırlardı.