Kaçmanın yaşam tuzaklarımızla başa çıkmanın bir yolu olması doğaldır. Bir şema tetiklendiğinde, olumsuz duygularla dolarız - üzüntü, utanç, kaygı ve öfke. Bu acıdan kaçmaya çalışırız. Ne hissettiğimizle yüzleşmek istemeyiz, çünkü bunu hissetmek çok acı vericidir. Kaçtığımızda kendimizle bir pazarlığa gireriz. Kısa vadede sıkıntı hissetmeyecek, ama uzun vadede bundan yıllarca kaçındığımız için sonuçlarının acısını çekeceğiz. Kaçtığı sürece O en çok istediği şeyi asla yaşayamayacak. SEVMEK VE KENDİSİNİ GERÇEKTEN TANIYAN BİRİ TARAFINDAN SEVİLMEK.
Çok uzak kaldım burdan. Demlenip, büyüyüp yeniden döndüm. Yarama gülümseyip kendimle var olmanın huzuruna vardım. Çünkü her şey biter, herkes gider, yine ben kalırmışım kendimle. Kıymet bilene denk gelmek benim için çok olası değilmiş galiba :) ama yine de hoş geldin Ağustos. Güzellikler dolsun günlerimiz 🌿