Ah şu insanlık...Asırlardan beri içimizde yaşadıkları,hamurumuza karıştıkları için midir nedir bazı vehimlerimizi beynimizden,kalbimizden tamamıyla söküp atamıyoruz.Ölmüş gibi görünüyorlar...Fakat yine yorgunluk, düşkünlük zamanımızı buldukları gibi tekrar dalımıza biniyorlar...