”Burası dünya” diye fısıldadım. “Hem tatlı hem ekşi, kekre bir rüya. Burada herkes kâşif sayar kendini, birbirlerinin bahçesine girer, iz bırakayım derken talan eder. Onları sev ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma.”
“Hep bir gailesi olur insanın, yetişmesi gereken bir telaşesi. İnsan ki durursa düşeceğinden değil, düşüneceğinden korkar ve hep koşar. Koşar da aklının içinden nereye kaçar?”