Yaşam tamamen renkten yoksun değil. En ciddi sohbetleri bölen ve en önemli gözlemleri yarıda kesen telefonun kendine özgü bir romantizmi var. Ölümsüzlük şansına sahip olmayan ve bu nedenle de akıllarına geleni söyleyebilen insanların gelişigüzel konuşmalarının çoğunlukla ışıklardan, sokaklardan, evlerden, insanlardan ibaret güzel ve grotesk bir dünyası var ve bu, çağımızın dokusuna kendisini kalıcı bir şekilde işleyecek.
Belki de gerçek benlik öyle değişken ve gezgin bir şey ki ancak onun isteklerine boyun eğip fütursuzca arzu ettiği yola sapmasına izin verdiğimizde gerçekten kendimiz oluyoruz.
Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğimiz, vücut denilen şu toprak yığının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Bir hüznü andıran bakışı senelerce anımsar. Bir sözü, bir gülüşü yıllarca saklar.