Önceden kitaplara not alan insanlara kızardım, farklı bir deftere not almayı daha mantıklı bulurdum. Ama öyle değilmiş, sanki yazarla konuşurmuş gibi düşüncelerimi yazıyorum (yazıyorum derken buna bugün daha yeni başladım çaktırmayın). Bu sohbet ruhuma iyi geliyor, düşüncelerimi kitapla paylaşmak hoşuma gidiyor. Yıllar sonra okuyunca yine aynı şeyler mi canlanır düşlerimde, kendi düşüncelerime hiç katılmaz, ne saçmalamışım diyebilir miyim? Büyük ihtimal derim.🙃
Ve benim için umuttu gökyüzü
Mutluluktan veya üzüntüden gözlerim dolsa
Çevirirdim kafamı ufka
Bakarım hayranlıka
Tanrı, muazzam bir göğü, nefesim olan ağaçları, muhteşem renk dehasını
Nasıl özenle yaratmış
Tanrı benim umutlarımı da alıp özenle yaşatırmış
O yüzden umut gökyüzünde saklı
Ve sen çevir kafanı göğe, içinde yeşermeyi bekleyen filizlere
Bir kez olsun "merhaba" demeyi dene
Merve Y.