Müphem bir zamanın ortasında
Deli gibi kıvranmaktayım
Arayışlarım ve çığlıklarım
Acı acı haykırmaktayım
Müphem bir zamanın ortasında
Çaresizce ağlamaktayım
Bulutlardan dökülmekte, sebepsiz gözyaşlarım
Gökkuşağını görmenin umuduyla yaşamaktayım
Renkler beni terk eder korkusuyla burun burunayım
Müphem bir zamanın ortasında
Savrulup duruyor parçalarım dört bir yana
Umudumun tükendiği an
Parçalarımı bir adam topluyor dökülen yerlerden
Ve renkler vazgeçiyor ruhumu terk etmekten
Müphem bir zamanın ortasında
Bir adamla yeşermekteyim
Kalbimiz en müphem yerinde
Can bulmuş, kurumuş çiçeklerim
Kalbimin en güzel köşesinde
Bu Müphem adam, tek yaşama sebebim...
Merve Y.