“On dokuz yaşındasın. Sakın gençliğime doymadım deme!
Şimdiden ölümsüzsün. Niceleri var ki bin yıl yaşasa sencileyin bir haysiyet katamaz yaşamaya. İnan seninle birlik ya da senin yerine kurşuna dizilmeyi çok isterdim.
Ölümüne nispet, yaşamak silik ve anlamsız, Cemile.”
Ahmed Arif’in Cezayirli Cemile’ye yazdığı mektuptan bir kesit
ama sevdalandım altmışıma yakın
sözün kısası yoldaşlar
bugün Berlin’de kederden gebermekten olsam da
insanca yaşadım diyebilirim
ve daha ne kadar yaşarım
başımdan neler geçer daha
kim bilir.
Sayfa 105 - bu otobiyografi 1961 yılı 11 Eylülünde Doğu Berlin’de yazıldı.