Hayattaki sınavımız da bu değil mi? Yaşanmışlıkları yok etmeden yola devam edebilmek. Kendimizi yok etmeden nelerden vazgeçmemiz, nelere sıkı sıkı tutunmamız gerektiğini görebilmek. Hem meteor hem de dinozor olmamayı başarabilmek.
“Hayattaki sınavımız da bu değil mi? Yaşanmışlıkları yok etmeden yola devam edebilmek. Kendimizi yok etmeden nelerden vazgeçmemiz, nelere sıkı sıkı tutunmamız gerektiğini görebilmek.
Hem meteor hem de dinozor olmamayı başarabilmek.”
Ortadoğu üzerinde kurulan oyunları anımsattı:)
Herkes sonu konuşuyor. Birbirini korkutmaya çalışan çocuklar gibi eğleniyorlar. Oyun, Vahiy'den bu yana hep aynı. Kan ve ateş, tufan, meteor çarpması, ekolojik felaket, ozon deliği ve daha on küsur civarında gerçekleşeceği kesin kehanet.
Bütün gruplar dağılır. Biz meteor yağmuru gibiydik.baslamadan bitmiştik.
Bella senden önce, hayatım tıpkı aysız bir gece gibiydi. Çok karanlık, ama yıldızlar vardı, sebepler... Ve sen, gökyüzüme bir meteor gibi girdin. Ve bir anda her şey yanmaya başladı, parlaklık vardı, güzellik vardı. Sen gittiğinde ve meteor ufka düştüğünde, her şey simsiyah oldu. Hiçbir şey değişmedi ama gözlerim ışık yüzünden kör olmuştu. Artık yıldızları da göremiyordum. Ve artık hiçbir şeyin bir anlamı yoktu."
