Halbuki ne şeytanı azizim,ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun,salaklığımızın uydurması...İçimizdeki pekte kurnazca olmayan bir kaçamak yolu...İçimizde şeytan yok...İçimizde aciz var...Tembellik var...İradesizlik,bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey,hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...
İnsan oturduğu odanın duvarlarından biri yok oluvermiş gibi bir noksanlık,bir çıplaklık duyuyor,bir gün evveline kadar kolumuz,bacağımız gibi pek tabii surette mevcut olan bir şeyin birdenbire hiç olmasına inanmak istemiyordu.