Mustafa Gülerce
@mgulerce
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Özellikle dağ köylerinde, insanların daha bir mümin olduğunu görüyorum. Gerçi sadece insanlar değil, “yukarıda" olan her şey daha temiz kalıyor, kalabiliyor. Dikkat ederseniz, hava ve su, aşağıya indikçe, insana yaklaştıkça, insan içine karıştıkça kirleniyor. Kaynağından mis gibi çıkan su, denize dökülene kadar zift gibi oluyor. Sadece hava ve su değil, insan da böyledir. Aşağıya indikçe, yani şehirlere doluştukça, hızla kirleniyor; pırıl pırıl olan gözleri fırıl firıl oluyor, kafası hesap makinesine, kalbi buzdolabına dönüşüyor; velhasıl denize dökülen su ile aynı akibeti paylaşıyor. Yine, şehirlerde hepimiz sıradan biri olup çıkıyoruz. Jean Baudrillard’ın deyimiyle, sıradanlaşma, şiddet kadar tehlikeli bir şeydir. Nitekim, şehirlilerin şiddete daha yatkın olması, insanın kanını donduran cinayetlerin daha çok şehirlerde işlenmesi, bu sıradanlaşmanın bir parçası. Bir tanıdığımdan biliyorum: Köyde, bir sineğe bile sözünü geçiremeyen, köylülerin tabiriyle pısırık olan biri, İstanbul'a yerleşince milletin başına kabadayı kesilmişti.
İNSAN VE KİBRİT ÇÖPÜ
Kibriti romantik bulduğum için ya da nostalji olsun diye önemsemiyorum. Kibrit, şunun için önemli: Bu dünyada insanoğluna en çok benzeyen şey, bir kibrit çöpüdür. Nasıl mı? Şöyle:
Kibrit ve insan: Her ikisi de kafa tutunca yanar.
Kibrit ve insan: Bir kibrit çöpü, koskoca bir ormanı yalar yutar da "ziyade olsun" bile demez. İnsan da böyledir. Dünyayı midesine indirse, yine de şükretmez...
Kibrit ve insan: Kibritin yapısında fosfor, sülfür gibi zehirli maddeler vardır. Zehirli maddeler insanda da vardır: Kibir, gurur, riya, ihtiras...
Kibrit ve insan: Kibrit kutularda bulunur, insanlar kutu kutu evlerde yaşar. Kutuya girmek, her ikisinin de ortak kaderidir.
Kibrit ve insan: İnsanlar, genellikle göründükleri gibi çıkmaz, “eksik" çıkarlar. Üzerinde "vasati kırk çöp" yazan kibrit kutuları da öyle.
Herhalde bu kadar yeter...