Mehmet
@mhmtozklc
Burası gizli kalmış mısraların altı çizili arşividir.
Belki bugün buradayız belki de nihayet ölüm sessizliğinde...
Kitabın arka kapağını okuyunca sizi içine çeken bu kitapta Osmanlıca ve Türkçe kelimelerle harmanlanmış olaylar dizisini okuyoruz. Hayatın bir diliminden alınan sebep-sonuç ilişkisi kuramadığımız -ki bence kitabı özel kılan da budur- anı gibi bir kitap. Güzeldi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dostoyevski’nin hikayeye hitaben “Hepimiz Gogol’un Palto’sundan çıktık” diyerek Rus edebiyatında okunması gereken ilk kitabı göstermiş oluyor.
Sınıf ayrımını eleştiren ve sorgulamamıza sebep olan bu kitap mutlaka okunmalı.
Acımasız ve hoyrat hayatın imgeleriyle işlenmiş bu kitabın sayfaları neşenizi kaçıracak cinsten. Hayat belki de üzülmek için geldiğimiz yerdir. Kaçışımız yok. Kuşlar bile ölüyor.
Rus edebiyatının Dostoyevski ve Tolstoy’dan ibaret olmadığını anlamamı sağlayan romandır. Kişilerin gerçekliğe yakınlığı, olayların olağan sürmesi, aşkın acıları doğurması, zamanın su gibi aktığı ve kimsenin doğası gereği öz benlik çizgilerinden çıkamadığı çok hoş bir kitap.
Herkes doğasını yaşar felsefesiyle detaylandırılan, okuyucuyu sarıp sarmalayan ve İvan Gonçarov tanımanız açısından bu romanı okumanızı tavsiye ederim.
Tolstoy’un Savaş ve Barış’ından sonraki en ünlü eseri. Yine tuğla gibi bir kitap. Okumakla bitmiyor.
Kitap ana hatlarıyla 7 kişinin olaylar silsilesi ve karışık birliktelikleri konu alıyor. Tabi Tolstoy klasiği olarak toplumsal sorunlara, dini sorgulamalar ve irdelemeler ve yalnızlık kavramlarını okuyucuya sunarken, detaylardan kaçınılmıyor.
Baş karakter Anna’nın dürüst, gizli kapaklı iş yapmaması ve topluma meydan okuyan tavrı cezasız kalmıyor. İki yüzlü toplum Rusya’da da var. Suç ortağı Vronsk’inin bu cezadan nasibini almaması yine toplumun cinsiyetçi ve bireyci tutumuyla ilgili. Bahsedilen toplum orantısız cezayı Anna’ya keserken, Anna da bu yükü tek başına kaldıramadığı için Vronsk’i ye devrediyor. Levin, vicdanı temsil ederken belki de Tolstoy’u canlandırmakta.
