mikey
@michelangelo_
Tıp
53 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Paul Auster’a New York Üçlemesiyle başlamak istemiştim. İyi ki de öyle yapmışım. Sadece postmodern bir polisiye kitabı okuyacağım diye başlamıştım aslında ama kitap bana bundan çok daha fazlasını verdi.
Kendi hayatından memnun olmayan, başka bir yazar kimliği yaratıp kitap yayınlayan bir baş karakterimiz var. Sadece tek bir kimlikle kalmıyor ve olayların akışıyla yazdığı romandaki karakterin kimliğiyle, sonrasında da bir dedektifin (dedektif sandığı ama aslında yazar olan bir adamın) kimliğini özümsüyor. Bence burada çok iyi bir üst kurmaca tekniği kullanılıyor. Karakterin bir amaç için çıktığı yolda bu kimlikler içinde nasıl kaybolduğunu okuyoruz.
Başka kitaplarla ilgili konuşmalar ve değinilen konular diyaloglarla çok başarılı işlenmiş. Ara vermeden seriye devam edeceğim.
Reklam
Çoğumuzun Nietzche Ağladığında’dan tanıdığı yazar bu kitabında aynı Bir Psikiyatristin Gizli Defteri’nde olduğu gibi başından geçen ilginç vakaları açıklayıcı ve akıcı bir şekilde anlatmış.
Kitap 10 bölümden oluşuyor ve yine hepsinde ayrı vakalar anlatılıyor. Derlediği vakalarda hastaların ölüm kaygıları ön planda. Bu kaygıyı her hastada farklı olaylar üzerinden görmek benim de bakış açımı genişletti.
Kitabın son bölümünde yazarın hastalarına önerdiği Marcus Aurelius’un Denemeler kitabından yapılan alıntılar da gerçekten çok hoştu. Hastaları kitaptan çok etkilenmiş ve fazlasıyla övmüşlerdi. Felsefe alanındaki okumalarım sınırlı olduğundan bu kitabı, alana olan merakımı arttıracağını düşünüp, gelecek okumalarıma ekledim.
Kitap 11 bölümden oluşuyor ve her birinde farklı bir vaka görüyoruz. Akıcı ve yalın bir dille yazar başından geçen ilginç vakaları derlemiş.
Bu kitapta psikiyatristin hastalarıyla olan görüşmelerini okurken hasta hakkında bilgi aldıkça benim de bazı varsayımlarda bulunabilmem hoşuma gitti. Aynı zamanda teşhis aşaması sonrasında hastanın hayatındaki değişiklikleri görmek de merak uyandırıcıydı.
Kitapta her ne kadar terimsel ögeler olsa da bunlar genel hatlarıyla açıkladığından psikolojiye ilgisi olan ama hakkında fazla bilgisi olmayanların bile rahatlıkla okuyabileceği bir kitap.
Sinemaya uyarlaması kült bir film haline gelen bu kitap benim yeraltı edebiyatına giriş kitaplarımdan oldu. Filmini, yıllarca ilk önce kitabını okumak istediğimden bekletip izlememiştim. İyi ki de öyle yapmışım.
222 sayfa su gibi aktı geçti. Eserdeki toplumsal eleştiriler ve kara mizah sade bir dille okuyucuyu düşündürmeye itmiş ve bunu yaparken de mükemmel bir kurgu oluşturmuş. Kitabı sadece kurgusuna odaklanıp olaylar için okuyabilirsiniz –ki sizi böyle bile fazlasıyla içine alır- ama gerçekten alt metindeki tüketim toplumuna ve modern köleliğe olan sivri dilli eleştirisine dikkat verirseniz bence kitaptan size çok daha fazla şey kalacaktır.
İntihar eden arkadaşına -belki de hayali arkadaşına- yazdığı bir mektup niteliğinde olan bu kitabı yayıncısına teslim ettikten on gün sonra intihar eden bir yazardan bahsediyoruz. Sadece bu durum bile kitabı okumam için yeterliydi.
İntihar etme psikolojisini ve bu noktaya kadar yaşanan duyguları anlamlandırmak için fazlasıyla merakla okudum. Kitabın, yazarın iç dünyasını yansıtan ve empati kurdurabilen bir yanı var. Birçok cümle, barındırdığı birçok duygu insanı derinden etkiliyor. Karanlık bir yapısı olduğundan bence iyi bir ruh halindeyken okunması gereken kitaplardan.
Reklam