Bıro, Mam Sefo, Ster, Ruşen Hanım, Gulîzer, Arme, Mîgo, Heme, Gurzo, Bedros, Yêzdînşêr, Mîr Bedirhan, Amojna Reşe, Apê Yaqup, Apê Oxır... Saydığım her bir karakter canlanıp zihnime yerleşti. Yazarın kalitesi de burada işte; koca bir coğrafyayı ve sürgünde çekilen o ağır acıları Bıro’nun anlatımıyla dinliyoruz. Farklı halklardan, ırklardan ve inançlardan bunca insanı bir araya getirip hayatlarını birbirine çok güzel entegre etmiş. Mehmed Uzun’un Kürtlere yaptığı isabetli eleştirilerin hepsine de katılıyorum.
İran, bataklığın içinde bir nilüfer. Kan ve gözyaşı sahnelerinde farklı oyuncular ama hep kader aynı. Mezhep ve din savaşlarına ev sahipliği yapan bu coğrafya nice Hayyamlara, Abbas Kiyarüstemilere, Minoo Javanlara, Farid Farjadlara gebedir. Onun halkı hem onun en büyük şansı ve en büyük şanssızlığıdır. O şahsiyetler ki neler çekmiştir o eserler ki ne acılarla döşenmiştir. O nilüfer ki bataklıklarda boy verir. İran'ı görmek ve hissetmek.
1 günde bitti ama sıcaklığı birkaç gün benimle kalacak gibi hissediyorum. Çok sıcacıktı bütün hikayeler, sanki "Yalancı Mıgo" önümdeydi de oturduk karşılıklı yer sofrasında anlattı bir şeyler. Yazar Diyarbakır'ın ünlü Hançepek Mahallesi'nde yani Gavur Mahallesi'nde başından geçenleri anlatıyor samimi anlatımıyla. İyi ki de anlatıyor.
Son hikaye de en sıcaklarındandı ama favorim "Kure Mama" oldu.
Çok tavsiye
Gavur Mahallesi
Gavur Mahallesi
Nee kitap loglamak miii??? Migo sen de ozledin(cidden utaniyorum kendimden nolur beni atmayin uygulamadan).Behic erkeklerin ozetisin allah seni bildigi gibi yapsin cidden ne halin varsa gor ya. Kitaptaki bazi yerler icimdeki ataerkiye karsi olan hakli feminist ofkeyi alevlendirdi ve kitaptaki kadin hak ve ozgurlugunun kisitliligina olan elestiri ve yorumlarin o yıllarda yasamis bir erkek tarafindan yazilmis olmasi beni hayrete dusurdu. Turk edebiyati klasigi olmasina ragmen kelimeler ve metin yorucu degil aksina akiciydi ki 3 aydir(ondan onceki zaman diliminde yksye calisiyordum) reading slumpta olan beni okumaya dondurdu. Genc kizligin nesesi, umudu ve yeganeligini yazar erkek olusuna ragmen cok iyi aktarmisti ki neredeyse bambaska bir devirde yasayan 18 yasindaki ben dahi cogu yeri relateleyebildim. Kitabin sonuna dogru icimde umut filizleri bas vermeye baslamisken yere cakilmak genc kizligimi gayet tatminkarliktan uzak bir surette yere cakti ve beni gercek hayatla yuzlestirdi. Ama yazdigi satirlardan oturu Mehmet Rauf'u ayni Pervin'in Behic'e yaptigi gibi baska bir kefeye koyacagim cunku bu satirlar gercekten ince bir ruhun elinden cikmis olmali. Kendisine 18 yasinda bir genc kiz olarak nefret duymuyor ve fikren bu derece ileride olusunu takdire sayan buluyorum(imdat resmen edebiyat kitabi gibi konusmaya basladim acilen icimdeki gen z'yi goreve davet ediyorum literally 90 yasinda gibi konusuyorum?!?) saat 03.03 dilek ve iyi geceler dilemeyi unutmuyorum tabii ki <333
Unutulmuşların Sesine Kulak Verin
İki ciltlik bu eserle Dicle'nin Sesi'ne kulak verdik. 
Dicle'nin Yakarışı ve 
Dicle'nin Sürgünleri .
Kandilleri yaktık ve sadece seslere kulak verdik. Evet bu iki kitapta bizler okuyucu değil birer dinleyiciydik. Dengbêj Biro'nun anlatımıyla kocaman bir tarih, bir destan ve sonsuzluk sesini dinledik. Dicle'nin sesini, Mezopotamya'nın sesini, unutulmuşların sesini.
Bir bahar sabahı Cizre'de tahta çıkan sonraları mağlup ve sürgün bir Kürt Mir'in, kör Teli'nin ve Yezdişah'ın sesiydi bu. Van dağlarından gelen Ermeni Bilge Mam Sefo'nun, ince ve narin Arme'nin, dost Migo'nun sesiydi bu. Şengal dağlarındaki saçları iki örgülü Ezidi Hadi ile Hıdır'ın, Melek Tavus kolyelilerin, Ape Xêlef'in sesini dinledik. Hakkari dağlarındaki Keldani Bedros'un sesini, güzel kardeşi ve Biro'nun aşkı Esteri yani Kürtlerin Stêr'ini dinledik, sessizlik sesine kulak verdik.
Evet bir gece ansızın kandili yaktık ve on yedi gece boyunca Dengbêj Biro'yu dinledik. Sıra kandili söndürmeye gelince biz dinleyiciler için gitme vaktiydi. Kandil yandı ve söndü.
Sıra kendi kandilimizde. Yüreğimizdeki kandili bir daha söndürmeden yakıp sonsuzluğa kadar unutulmuşların sesine kulak vermek dileğiyle.
Dicle'nin Yakarışı ve Dicle'nin Sürgünleri .
Kandilleri yaktık ve sadece seslere kulak verdik. Evet bu iki kitapta bizler okuyucu değil birer dinleyiciydik. Dengbêj Biro'nun anlatımıyla kocaman bir tarih, bir destan ve sonsuzluk sesini dinledik. Dicle'nin sesini, Mezopotamya'nın sesini, unutulmuşların sesini.
Bir bahar sabahı Cizre'de tahta çıkan sonraları mağlup ve sürgün bir Kürt Mir'in, kör Teli'nin ve Yezdişah'ın sesiydi bu. Van dağlarından gelen Ermeni Bilge Mam Sefo'nun, ince ve narin Arme'nin, dost Migo'nun sesiydi bu. Şengal dağlarındaki saçları iki örgülü Ezidi Hadi ile Hıdır'ın, Melek Tavus kolyelilerin, Ape Xêlef'in sesini dinledik. Hakkari dağlarındaki Keldani Bedros'un sesini, güzel kardeşi ve Biro'nun aşkı Esteri yani Kürtlerin Stêr'ini dinledik, sessizlik sesine kulak verdik.
Evet bir gece ansızın kandili yaktık ve on yedi gece boyunca Dengbêj Biro'yu dinledik. Sıra kandili söndürmeye gelince biz dinleyiciler için gitme vaktiydi. Kandil yandı ve söndü.
Sıra kendi kandilimizde. Yüreğimizdeki kandili bir daha söndürmeden yakıp sonsuzluğa kadar unutulmuşların sesine kulak vermek dileğiyle.Unutulmuşların Sesine Kulak Verin
İki ciltlik bu eserle Dicle'nin Sesi'ne kulak verdik. Dicle'nin Yakarışı ve Dicle'nin Sürgünleri .
Kandilleri yaktık ve sadece seslere kulak verdik. Evet bu iki kitapta bizler okuyucu değil birer dinleyiciydik. Dengbêj Biro'nun anlatımıyla kocaman bir tarih, bir destan ve sonsuzluk sesini dinledik. Dicle'nin sesini, Mezopotamya'nın sesini, unutulmuşların sesini.
Bir bahar sabahı Cizre'de tahta çıkan sonraları mağlup ve sürgün bir Kürt Mir'in, kör Teli'nin ve Yezdişah'ın sesiydi bu. Van dağlarından gelen Ermeni Bilge Mam Sefo'nun, ince ve narin Arme'nin, dost Migo'nun sesiydi bu. Şengal dağlarındaki saçları iki örgülü Ezidi Hadi ile Hıdır'ın, Melek Tavus kolyelilerin, Ape Xêlef'in sesini dinledik. Hakkari dağlarındaki Keldani Bedros'un sesini, güzel kardeşi ve Biro'nun aşkı Esteri yani Kürtlerin Stêr'ini dinledik, sessizlik sesine kulak verdik.
Evet bir gece ansızın kandili yaktık ve on yedi gece boyunca Dengbêj Biro'yu dinledik. Sıra kandili söndürmeye gelince biz dinleyiciler için gitme vaktiydi. Kandil yandı ve söndü.
Sıra kendi kandilimizde. Yüreğimizdeki kandili bir daha söndürmeden yakıp sonsuzluğa kadar unutulmuşların sesine kulak vermek dileğiyle.
Dicle'nin Yakarışı ve Dicle'nin Sürgünleri .
Kandilleri yaktık ve sadece seslere kulak verdik. Evet bu iki kitapta bizler okuyucu değil birer dinleyiciydik. Dengbêj Biro'nun anlatımıyla kocaman bir tarih, bir destan ve sonsuzluk sesini dinledik. Dicle'nin sesini, Mezopotamya'nın sesini, unutulmuşların sesini.
Bir bahar sabahı Cizre'de tahta çıkan sonraları mağlup ve sürgün bir Kürt Mir'in, kör Teli'nin ve Yezdişah'ın sesiydi bu. Van dağlarından gelen Ermeni Bilge Mam Sefo'nun, ince ve narin Arme'nin, dost Migo'nun sesiydi bu. Şengal dağlarındaki saçları iki örgülü Ezidi Hadi ile Hıdır'ın, Melek Tavus kolyelilerin, Ape Xêlef'in sesini dinledik. Hakkari dağlarındaki Keldani Bedros'un sesini, güzel kardeşi ve Biro'nun aşkı Esteri yani Kürtlerin Stêr'ini dinledik, sessizlik sesine kulak verdik.
Evet bir gece ansızın kandili yaktık ve on yedi gece boyunca Dengbêj Biro'yu dinledik. Sıra kandili söndürmeye gelince biz dinleyiciler için gitme vaktiydi. Kandil yandı ve söndü.
Sıra kendi kandilimizde. Yüreğimizdeki kandili bir daha söndürmeden yakıp sonsuzluğa kadar unutulmuşların sesine kulak vermek dileğiyle.