Eski şapkalarımız,ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı?Onları sık sık değiştirmek işteyişimiz de bundan değil midir?Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer:Kendinden uzaklaşmak,ona bir değişikliğin arasından bakmak ihtiyacı,yahut"Ben artık bir başkasıyım! "diyebilmek saadeti.
Bu kadar insan nasıl oluyor da aynı yere gitmek üzere anlaşıp bir araya geliyorlar,yola çıkıyorlar?Ne çabuk karar veriyorlar?Bizim karar vermemiz ne kadar uzun sürdü oysa.Bir iki kişi olsa neyse :yüzlerce binlerce kişi nasıl şaşırmadan doğru otobüslere binip istedikleri yere gidiyorlar?Neden oraya değil de şuraya gidiyorlar?Anlaşılmaz bir düzen bu.Ben nereye gideceğimi bilemiyorum mesela.