Olga,bunları dikkatle dinler,kendini yoklar,ruhunun ne istediğini,zaman zaman neyin boşluğuna düştüğünü bulmaya çalışır ama bulamazdı;bazen de ifade edilmesi zor ancak sanki mutlu bir hayat ona az geliyormuş,sanki ondan yorulmuş gibi daha yeni,eşi benzeri olmayan bir şeyler ister ,önündeki uzak geleceğe bakardı.
Eski şapkalarımız,ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı?Onları sık sık değiştirmek işteyişimiz de bundan değil midir?Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer:Kendinden uzaklaşmak,ona bir değişikliğin arasından bakmak ihtiyacı,yahut"Ben artık bir başkasıyım! "diyebilmek saadeti.