Reklam
Neşeli insan mutluların arkadaşlığını arar, gerçi onu en içten mutlu eden şey kendi içinde bulunan sevinçtir; ıstırap çeken insan da kederin arkadaşlığını arar.
İnsan başka hiçbir şeyi bilmeden önce kendini bilmelidir (“Kendini tanı”“). Bir insan ancak kendini böyle içedönük olarak anladıktan ve yolunu böyle gördükten sonra hayatı huzura ve öneme kavuşur.