Fikrimin kiyafetsiz olduğunu böyleyken bile yüzüne vurmaktan geri durmadım.Gerçekten dusuncemin en çok üstünde durduğu şeylerden biri de budur.Herkesin gözü disardadir:ben gözümü içime cevirir içime diker,içimde dolastiririm herkes önüne bakar,ben işime bakarım :Benim isim gücüm kendimledir.Hep kendimi seyreder kendimi yoklar , kendimi tadarim. Herkes kendinden başka şeylerin peşindedir,hep kendisinin ötesine gitmek sevdasindadir
-Hiç kimse kendi derinliklerine inmeye çaba göstermez
-Persius-
Peki dünyanın en büyük yalanı ne? Diye sordu delikanlı,şaşkınlık içinde.Ne mi?Hayatımızın belli bir anında yaşamımızın denetimini elimizden kacırırız ve bunun sonucu olarak hayatımızın denetimi yazgının eline gecer.Dünyanın en büyük yalanı budur.
Papaz okulunda oldugu gibi her zaman ayni insanları görürsek onları yaşamımızın bir parcası saymaya başlarız.Yaşamimızın bir parcasi saydikca da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar.Bizi görmek istedikleri gibi degilsek hoşnut olmazlar canları sıkılır. Çünkü efendim herkes bizim nasil yasamamiz gerektigini elifi elifine bildigine inanır