irem sura

irem sura
@mildramo
Kitaplara dillere filmlere tutkun
Üniversite Öğrencisi
39 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı

irem sura

, bir kitap okudu
Puan vermedi·260 syf.·
2023 6. kitabı
Jean-Paul Sartre
7.7/10 · 28bin okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Dahası ailem tarafından azarlandığımda asla karşılık vermezdim, bir kez bile. En küçük azarlama bana kulakları sağır eden bir gökgürültüsü gibi gelirdi ve beni o kadar büyük bir güçle yere sererdi ki çıldıracak gibi olurdum. Bu tür azarlamalar, karşılık vermek şöyle dursun, nesilden nesile ve çağlar boyunca yankılanan derin bir “gerçeğin” beyanı gibiydi. Bu “gerçeği” ihtiva edecek gücüm olmadığı için o yaştayken bile insanlar arasında yaşayamayacağımdan şüphelenmeye başlamıştım. Ne başkalarıyla tartışabilir ne de kendimi savunabilirdim. Biri beni eleştirirse, ilk düşüncem karşındakinin tamamen ve bütünüyle haklı olması gerektiğiydi, çok büyük bir hata yapmış olmalıydım, her şey bu kadar basitti işte. Bu tür saldırılara uysal bir sessizlik içinde katlanırdım ama içten içe ıstırap içinde kıvranır, dehşetten delirirdim neredeyse.
Sayfa 15·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
“Sensir” de dünyanın her tarafından gönderilmiş genç zabitler vardı. Bunlar büyük ihtimamlarla seçilmiş çok zeki, çok ateşli çocuklardı. Bilhassa Balkanlılar, Sırp, Karadağ, Bulgar, Yunan gençleri sade asker gibi değil biraz da politikacı, propagandacı gibi çalışıyorlardı. Daha ilk günlerde Balkanlıların bir noktada çok iyi anlaştıklarını gördüm: Türk düşmanlığı.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Birçok kimselerle kolayca ahbap olur, beraber yer, içer, güler, eğlenirdim. Fakat bu dostluk hiçbir zaman muayyen bir dereceyi geçemezdi. Kimseye düşündüklerimi, duyduklarımı söylemezdim. Ruhum herkese kapalı kalırdı. Büyük bir vefa ve şefkate ihtiyacım vardı da bunu kimsede bulamadığım için mi böyle yapardım? Bunu da anlayamadım. Muhakkak olan şu ki çocukluğumu, gençliğimi çaresiz bir ruh yalnızlığı içinde geçirdim. Daima değişen insan kalabalıkları içinde -çölde kaybolmuş bir avare yolcu gibi- yalnız yaşadım. Öyle zannediyordum ki yalnız yaşadığım gibi yalnız öleceğim. En sevdiklerim bile beni anlamayacak… Fakat olmadı. Bu gece iflas ettim. Sizi uyutmayacağım Kemal Bey. Bütün derdimi söyleyeceğim… Bu gece evimdeki yalnızlıktan nasıl korktumsa içimdeki yalnızlıktan da öyle korkuyorum…
Sayfa 34·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular