Bir banka oturmuş kitap okuyordu bahçede. Sessizlikle tabiatın el ele verip durgun bir göle çevirdiği zihnindeki kâğıttan gemiler yüzüyor, sayfalar ilerledikçe göldeki gemilerin sayısı artıyordu.
Çoğu zaman, biz hayatı acılı adlarla nitelendiririz, ama yalnızca biz kendimiz acılı ve karamsar olduğumuzda yaparız bunu. Boş ve yararsız gelir bize hayat ama yalnızca ruhumuz yıkıntılar arasında başıboş dolaşıp durduğunda ve kalbimiz benliğimize karşı aşırı bir ilgiden sarhoş olduğunda.