sude
@mindynosaur
istikrarlı sıkılgan
Hayatımda ilk defa, birçok ozanın söylediği, onça düşünürün nihai bilgelik olarak öne sürdüğü hakikati gördüm. Hakikat şuydu: sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mantığını kaybetmene yol açan şeyler vardır ya da kaybedecek bir mantığın yoktur.
Biri bize Dostoyevski'nin insanı hemen her şeye alışabilen bir varlık olarak tanımlamasının anlamını sorsaydı derdik ki: "Evet, insan neredeyse her şeye alışır ama bunun nasıl olduğunu bize sormayın."
O anda gerçeği açıkça gördüm ve psikolojik tepkimin ilk evresinde zirvesini yaşadım: Geçmişimin tamamını dışarıda bıraktım.
