Mine Orhan
@mineorhan
Eksilmesin hiçbir şey, hiçbir şeyden dahi olsa kalsın biraz
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir an için yaz akşamının kokusunu ve rengini algıladım. Tekerlekli zindanımın içinde, yorgunluğumun derinlerinden yükselirmişçesine, sevdiğim bir kentin ve kendimi bazen mutlu hissettiğim belli bir saatin aşina gürültülerini bir bir yeniden keşfettim.
Annenin düşüncesiydi bu; insan eninde sonunda her şeye alışır, diye tekrarlar dururdu.
Yanaklarında, kaygı ve acının sebep olduğu koca koca yaşlar vardı. Ama kırışıklıklar yaşların akmasına engel oluyordu.
Anadolu hâlâ aç, kaynaklar hâlâ tahrik edilemiyor, fırsat eşitliği hâlâ verilmiyor, mîrimiranlıktan kalma mütegallibe ve bir günde milyonlar vuranlar hâlâ mağara halkıyla aynı yurt sathında yan yana yaşıyordu. Pahalılık yine başıboş gidiyor, karşılıklı saygı tarihe karışıyor, az çalışıp çok kazanan kişiler türeten ülke oluyorduk. Halkın yarı nisbeti aydınlanmak şöyle dursun, okuyup yazmayı bile öğrenememişti. İdareciler gene "nurlu ufuklar" kurumlarıyla karın doyurmaya devam ediyorlardı
