Dilara
@minikminik
43 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitabın başları, Dava kitabını anımsattı. Kahramanımız K. kadastrocu olarak atandığı yerdeki görev tanımını ve yerini öğrenebilmek için kapı kapı dolaşmak ve bu kapılarda anlam veremediği olumsuz tavırlarla karşılaşmaktadır. Dava gibi sonuçsuzluklar içerisinde devam edecek derken, aralarda başkalarının hikayelerine de yer vermiş Franz Kafka. Şato ile K. arasında elçilik yapan Barnabas ve ailesinin yaşadıklarına şahit olup Şato'nun işleyişini, daha doğrusu işleyemeyişini anlamış oluyoruz. Tam kahramanımız için yeni bir hikaye başlıyor derken de kitap maalesef yarım kalıyor.
Okuması zor bir kitap. Özellikle sonlara doğru uzun uzun paragrafları takip etmesi zor. Keyifli bir kitap mı? Değil. Okurken konunun çıkmazlığı nedeniyle iç daralması kaçınılmaz. Okunmalı mı? Kafka seviyorsanız, evet. Konu ne kadar çıkmaz olursa olsun, Kafka anlatımıyla sizi o çıkmazlığa çekiyor. Karakterlerle beraber oradan oraya dolanıyorsunuz. Kitabın sonu gelebilseydi nasıl biterdi en ufak bir tahminim yok ve bu yüzden Kafka'yı seviyorum.
Reklam
Yine Kafka, yine metaforlar... Bazılarını anlamak için bunun ne zaman hatta hangi olay sonucunda yazıldığının bilinmesi gerekiyor. Bazılarını anlamak için tekrar tekrar okuyup üzerine düşünmek gerekiyor. Bazıları ise, bence çeviri olmasından kaynaklı, anlam bozulmasına uğruyor. Orijinal Kafka'yı okuyabilme deneyimi yaşayabilmek için Almanca öğrenmeye başlamama az kaldı.
Kafka'yı ve düşünce yapısını anlamak ne mümkün fakat bu kitap sayesinde ona biraz daha yaklaştığımı düşünüyorum. Bu nedenle Kafka'yı biraz daha anlamak isteyen varsa, öneririm.
Kafka ve metaforları... Bunu derken aslında başka bir şey mi anlatmak istedi? Bu bir sistem eleştirisi mi yoksa ben mi fazla bir mana yüklüyorum? Bu davanın konusu ne öğrenebilecek miyiz? Konuyu bilmeden nasıl savunma yazabilir ki, bu avukat neden konuyu sormuyor? Tamam, bu bir sistem eleştirisi. Sorgulamadan, bir yargıya varıp hemen eyleme geçiyorlar. Mahkeme hakkında söylenen "gelince kabul edilirsin, gidince bırakılırsın" tanımlaması bir çeşit bilmece mi?
Dönüşüm kitabında da Dava'da da bir düzenli çalışma karşıtlığı sezdim. Örneğin Dava'da yukarıda belirttiğim mahkeme için söylenen söz işe gidip gelmeye atıf olarak alınabilir. İşe de sanki gönüllüymüşüz gibi gidiyoruz ama aslında gitmemizdeki temel sebep, zorunlu ihtiyaçlarımızı karşılamak için bile gereksindiğimiz para olgusu. İşimize gelince kabul ediliyoruz ve gidince bırakılıyoruz. Kitapta tanımlanan mahkeme gibi.
Detaya bakmayı seven insanlar için, bol bol satır aralarına bakmaya zorlayan, okuması keyifli bir kitap. Okuduktan sonra üzerine düşünme evresi de devam ediyor ve bir kitaptan beklentilerimi fazlasıyla karşılıyor. Kafka'nın vasiyetinin gerçekleştirildiği ve eserlerini hiç bilmediğimiz alternatif bir evrende yaşamadığım için mutluyum.
Deniz feneri, Virginia Wolf'un neden Virginia Wolf olduğunu anladığım kitap oldu.
Dünya edebiyatında okunması en zor 10 kitap listesindeymiş... Bence kimsenin gözü korkmasın, bir yüzyıllık yalnızlık değil.
Normalde okumakta zorlandığım, dikkatimin çok çabuk dağıldığı bir dönemde olmama rağmen ilk sayfasından itibaren beni içine çekti. Birinin düşüncelerinden diğerinin düşüncelerine su gibi aktım. Bilinç akışı tekniği ustalıkla kullanılarak yazılmış bir başyapıt. Mutlaka okunması gerekenlerden birisi.
Yeryüzüne Dayanabilmek İçin, Tezer Özlü'nün gazete yazılarından derlenen bir kitap. Tezer Özlü'nün düşüncelerini, edebiyata, sinemaya, tiyatroya, bazı yönetmen ve yazarlara olan eleştirel bakış açısını kavramamıza dolayısıyla Tezer Özlü'yü daha iyi tanımamıza olanak sağlıyor.
Seçilen yazıların kültürel anlamda kattıkları bence çok kıymetli. Özellikle o dönem düşünülerek okunduğunda Avrupa-Türkiye arasındaki kültürel fark ve o farkın günümüzde daha da açıldığını fark etmek gerçekten çok üzücü.
Kitapta derlenen yazılar bölüm bölüm, örneğin edebiyat üzerine yazılar, sinema üzerine yazılar, söyleşiler.. şeklinde gruplanarak verilseydi belki daha keyifli bir okuma sunulabilirdi.
Reklam