Dilara
@minikminik
43 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Sorun dünyayı siyah-beyaz görmesiydi. Ve neyin siyah neyin beyaz olduğuna karar verişinde. Hayatı böyle yaşayan birine duyduğunuz sevgiye mutlaka korku eşlik eder. Belki biraz da nefret.
Reklam
Ve ben, çıkıp bu eski sargılardan,
bu can sıkıntılarından, bu eski suratlardan
Sana doğru atıyorum adımımı
Unutkanlık Irmağı'nın kara vagonundan,
Safım bir bebek kadar.
Beni siz yarattınız.
Ben sizin kıymetli eşyanız.
Eriyip bir çığlığa dönüşen
Som altından bebeğiniz.
Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin kimse farkında değildi. Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı. Bu gerçeği sadece çocuklar taa yüreklerinde hissettiler. Çünkü artık kimsenin onlara ayıracak zamanı yoktu.
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti.
İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.
Bu kadar mağlup, bu kadar esir seveceğine ihtimal vermemişti.
Reklam