Doğru Yolun Sapık Kolları tanımının vücut bulmasına vesile olan hadis-i şerif;
“..Ümmetim yetmişüç fırkaya ayrılacak, kurtuluşa eren fırka(Fırka-ı Nâciye) dışında kalan yetmiş iki fırka cehenneme gidecektir.(..) Fırka-i Nâciye, benim yürüdüğüm yola ve bu yolda beni takip eden Ashabım’ın yoluna uyanlardır.”
Doğru Yol’un İslam olduğundan şüphemiz olmazken; cehenneme gidecek 72 fırkaya dahil olan “Sapık Kolları”nı da bilmek elzemdir.
Bu bağlamda 1977 yılında o günün zorluğu, kısıtlı imkanları -ki buna İslami İlimler hususunda ilim öğrenebilecek ve öğretilebilecek imkanların kısıtlı oluşunu da katmak gerekir- Üstad Necip Fazıl, Ehli Sünnet ve'l Cemaat itikadı açısından çok büyük ve önemli bir çalışmaya imza atarak o gün olduğu gibi bugün de İslami İlimler'de (yahut itikadi anlamda) yeterli bilgiye sahip olmayan Müslümanlara bilmesi gereken doğruları ve bilip de uzak durması gereken batıl fırkaları, görüşleri ana hatlarıyla göstererek birçok neslin küfür ve bidatlerden sakınmasına, Doğru Yolun Doğru Kolu’na tutunabilmesine vesile olmuştur.
Kısaca belirtecek olursak eserin muhtevası şu şekilde: Başlarken; Doğru Yol, Mezhep, (bozulmaya gidişin) İlk Alametler’ini işaretleyerek Raşid halifeler devrinde Yahudi İbn-i Sebe' öncülüğünde başlatılan ifsad hareketleri, basit hesaplar yüzünden karşı karşıya getirilen Müslümanlar derken Cemel-Sıffin, Hakem Olayı, Haricilik, Şiilik; Rafızilik, Alevilik, Batınîlik, Mutezile, Kuran üzerine tartışmalar..
Akabinde amel ve itikad olarak iki eşsiz tâk.. Amelde: Hanefi, Şafii, Mâliki, Hanbelî; itikadda ise Maturidî ve Eşârî.
İçtihad, tasavvuf, akıl hezeyanının pîri İbn Teymiyye, Şeyh Bedreddin-Hacı Bektaş-ı Veli, Tanzimat, Muhammed b. Abdülvehhab, Vehhabilik.
Üçüncü ve son kısımda ise modern bidat ekolleri; Altun Saçlı Kadın,