"ÖZGÜRLEŞEN GÖKYÜZÜ"
"Adı Zahra'ydı. Sandık açıldığında ilk gördüğüm şey sadece onun gözleriydi; yaşayan tüm canlılarınkinden daha büyük, devasa altın küreler, bir yırtıcının öldürücü bakışıyla üzerime dikilmişti. O yuvasından koparılmış, bir yaşında bir yavru kuştu; şimdiden ölümcül ve devasaydı. Bense on sekiz yaşında, minyon, yaralı, aşırı kaygılı bir kadındım. Ter ellerimi, ağır deri iş eldivenleri ve kararmış bir pullu yelek içindeki vücudumu kaplamıştı. Daha ilk günden ölen rokh terbiyecileri olurdu. Başıma gelse, yerimi başka bir çırak alırdı."
Rokh kuşları avlarını uzaklara taşımazdı ama annem bunu bilmiyordu.
Çocuk yaşta bir mantikor saldırısında annesini ve kardeşini kaybeden Ester'in hikâyesi, klasik bir intikam destanı gibi başlasada yazar, bu tanıdık motifin üzerine öyle derin duygusal katmanlar ekliyor ki, kitap bitip de gökyüzüne baktığımızda kanat seslerini duyuyoruz âdeta.
Bir mantikorun annesini ve küçük kardeşini öldürmesiyle Ester'in ailesi parçalanır. Geriye babasının acı dolu sessizliği ve ailesini elinden alan canavarları öldürmeye yönelik güçlü bir arzudan başka bir şey kalmaz. Saldırıdan sağ kurtulan Ester, yıllar sonra mantikorlarla mücadele eden seçkin Rokh terbiyecileri arasına katılınca Zahra adlı güçlü bir Rokh kuşuyla eşleşmesi, hayatının dönüm noktası olur.
Başlangıçta eğitim zorlu. Çünkü bu sadece bir kuşu terbiye etme meselesi değil; Ester kendi içindeki vahşi yaratıkla da yüzleşiyor. Öfkesi, korkusu, acısı, içinde yeşeren bitmek bilmeyen intikamıı... Tüm bunları Zahra'ya aktarmadan, onunla gerçek bir bağ kurmayı öğrenmesi ise zaman alıyor.
Etkileyici olan şey ise: Ester, Zahra'yı kontrol etmeyi değil, onunla dans etmeyi öğreniyor.
İmparatorluğun büyük mantikor avına seçildiğinde, Ester artık farklı biridir. Arkadaşları Darius ve
8.5-9Duygu ve Düşünce
!hafif spoiler!
8.5-9 arasıydı benim için. Gölgeler kraliçesi kadar mükemmel bir kitap değildi cam şato destanının en iyi kitapları arasında ilk üçe belki girer. Genel olarak deneyimlerimden memnunum fakat bu kitapta şehvet diğer kitaplara göre çok daha ön plandaydı. Bu beni rahatsız etti iki de bir biri biriyle bişey yaşıyordu ama sorun değil uzun olmayan sahneler olduğu için çoğunu geçerek hallettim. Savaş sahneleri mükemmeldi, özellikle Lysandra nın deniz ejderhası olup savaştığı sahneler inanılmazdı. Aelin zekasını defalarca kanıtladı, güçlü kadın karakter okumak çok hoşuma gidiyor. Rowan ile ikisinin arasındaki bağ çok hoşuma gidiyor. Dorian güçlü ve daha kararlı biri olarak çıktı karşımıza. Manon, benim küçük deli cadım, ekibe katılmasını bekliyordum zaten ama katılınca çok mutlu oldum. Aedion'a BAYILIYORUM. Fenrys ve Gavriel da çok bağlandığım karakterler oldu. Elide yi seviyorum yine zekasıyla etkileyiciydi. Lorcanı son sahneye kadar seviyordum bu kitapla ilgili tek pişmanlığım çapraz okuma yapmadan okumuş olmak, yapmam gerektiğini bile bile yapmadım canm 6. Kitabı hiç okumak istemiyor dürüst olmak gerekirse, bu yüzden direk 5i bitirdim. 6 konusunda napıcam bilmiyorum sıkıcı olduğunun farkındayım... Ve bahsetmek istediğim son bir nokta var, baskı ve dizgi. Allah için bu kitabın edisyonu neden bu kadar berbat? Sonlara doğru o kadar fazla yazım yanlışı ve o kadar fazla hata vardı ki kitaptan soğudum. Bütçem el verse seriyi ingilizce alıp okurdum bu baskıya katlanmaktansa.
Reklam
E. M. Berens'in "Antik Yunan ile Roma'nın Mit ve Efsaneleri" adlı eseri, klasik mitolojiyi hem öğretmenler hem de öğrenciler için açık, özlü ve sürükleyici bir üslupla sunan zengin bir kaynaktır. İki kısımdan oluşan kitabın ilk bölümünde; evrenin yaratılışından başlayarak Olimpos'un kudretli figürlerine, minör tanrılara ve doğa perilerine uzanan geniş bir inanç sistemi detaylandırılır. İkinci bölümde ise aslına sadık kalınarak aktarılmış; Kadmos, Perseus ve Herakles gibi kahramanların destansı maceraları ile efsanelerine yer verilir. Eser, tarih öncesi doğa olaylarının mitolojik yansımalarını incelerken, yüzyıllardır şairlere ve sanatçılara ilham veren bu kadim mirası canlı bir şekilde canlandırır.
Bu sefer olmadı..
İlk üç kitabını sevsem de bu kitap beni içine çekemedi. Cam Şato serisinin okuyanların yorumlarını incelediğimde dördüncü kitabın en iyisi olduğu bütün olayların burada başladığı söyleniyordu. Çoğu okurda en çok bu kitabı beğenmişti. Ama bende aksi bir durum oldu. Bu kitapta buram buram sıkıldım. 3 aydır elimde süründü, okuma isteğimi azalttı. Reading Slump'a girdim. İnanın hiç sevemedim. 5 puan verdim onu da neden verdim bilmiyorum daha düşük veresim vardı ama elimde gitmedi. Bu seriye burada ara vereceğim olurda bir gün Chaol, Dorian ve Manon'u okumayı özlersem, seriyi bitirmeye çalışırım. Şimdilik bu seriyi rafa kaldırıyorum.
SPOİLERLI İNCELEME
Bu kitapta beni en çok düşüren şey olayların bir türlü olamaması. Çok büyük bir konu var Celeane artık Kraliçe olduğunu kabul ediyor. Artık Aelin'im diyor ee hadi bir şeyler yapalım. Ama yok yapmıyoruz. Sürekli ne kadar büyük olaylar olacağıyla ilgili konuşuyoruz. Sözde(!) planlar yapıyoruz sonra yatıp uyuyoruz, Rowan'ı arzuluyoruz. Arobynn'i şişirdiler şişirdiler ne kötülükler bekledim ondan, onun ne kadar kötü olduğunu okuduk okuduk adam tam kötülük yapacaktı öldü. Tamam ölsünde daha sansasyonel mi olsaydı? Bu kadar basit ölüm yakışmadı. Kralımız var gaddar, güçlü, merhametten yoksun. Kıtalara hakimiyetini kurmuş, büyüyü yok etmiş, cadıları dize getirmiş askeri yapmış, Valgleri uyandırmış ordu kurmuş. Kölelerden oluşan ordusu, yok ettiği krallıklar var. Bu kadar güçlü bir kral böyle mi ölüyor cidden? Kitapta olaylar abartılıyor, savaş olacak aman Allah'ım Aelin kıyameti koparacak e sonra köprü yıktım da kralı öldürdüm. Olmadı ya bana geçmedi. Üçüncü kitapta Sorcha'nın ölüşü vardı, okuyanlar bilir. Sonradankitaba giren bir karakterdi ve o aynı kitapta da öldü zaten ama inanın onun ölümü bile beni daha
ÇOK İYİYDİ. Sonunda 2. Kitapta her şey yavaş yavaş ortaya çıktığı için bu kitap daha çok kitabın evreninin ayrıntılarının iyice belirlendiği, hikayesinin somut bir çerçeveye oturduğu bir kitaptı. İlk iki kitaba göre çok daha iyi bir anlatım, bol bol aksiyon ve heyecan vardı. İkinci kitapta seriye zaten ısınmış olsam da bu kitabın beni seriye ve evrenine tamamen bağladığını rahatça söyleyebilirim. Özellikle son 50 sayfayı kalbim küt küt ata ata okudum.
--SPOILER--
Detaylıca bahsedecek olursak, Caleana'nın her kitapta başka bir karakterle romantizm yaşaması ilk başta bana rahatsız edici gelse de Rowan'ın hikayede aldığı yerden oldukça memnunum, karaktere de ilk ısınamasam da sonradan bayağı sevdim. İkinci kitaptan sonra Chaol ile aralarında olanlar beni çok üzse de Rowan ile aralarında alevlenen bağın daha ilgi çekici olduğunu itiraf etmeliyim. İlk iki kitapta hem Dorian ile hem de Chaol ile olanlar tatlıydı ama ilişkilerinde bir şeylerin eksik olduğu göze batıyordu. İkisi de Calaena'nın gösterdiği tek bir yüzünü sevmişlerdi. Rowan ile olanlar ise apayrıydı. Birbirleriyle kanlı bıçak olan iki karakter birbirlerine tüm vahşiliklerini göstermekten çekinmediler. Ve ne kadar kusurlu olurlarsa olsun daha iyi bir dünya için hem içlerinde hem de dışlarında verdikleri savaş onları bir araya getirdi.
Calaena'nın karakter gelişimini izlemek oldukça haz vericiydi. Karakterin içindeki canavarı inatla gömmeye çalışmak yerine sonunda kontrolünü ele geçirmek için verdiği iç savaşı okumaktan çok zevk aldım. Kim ne derse desin, yüzleşemediği korkuları ve geçmişiyle, çalkantılı gücü ve cesaretiyle, hem halkına karşı olan sevgisi hem de bencilliğiyle Calaena gerçekçi ve çok iyi yazılmış bir karakter. Hikayesini heyecanla takip edeceğim.
Üzülerek söylüyorum şu cadıların olduğu kısımları
Live, dear reader. Live.
Olmaktan korktuğum yerdeyim maalesef muhteşem bir fantastik serinin sonuna geldim. Bitmemesi bu dünyadan kopmamak için büyük uğraşlar verdiğim araya sayısız farklı tür kitap dünya karakter sıkıştırdığım ama bitirmekten de kendimi alıkoyamadığım bir güzel macera idi. Uzun bir seriye kendine adamadan önce serinin son kitabının yorumlarına bakarak sonu beğenilip beğenilmediğine göre karar veren benim gibilere demek istiyorum ki; başlayın ben sizin arkanızdayım bu muhteşem seriye başlayın ve asla pes etmeyin sonunu görün. Ama ilk kitabınız Throne Of Glass değil kesinlikle The Assassin's Blade olsun. The Assassin's Blade'in ilk kitap olarak okunmasını savunacağım son nefesime kadar. Kim ne derse desin bence ilk bu novella niteliğindeki kitapla başlanmalı çünkü bu kitap hiçbir spoilera maruz kalmadan okunmalı. Kronoloji, duygusal etki ne derseniz diyin bunun birçok nedeni var spoiler olmasın diye detaya girmeyeceğim ama beni dinleyin. Neden böyle tavsiye ettiğimi seriyi yarıladığınızda anlayacaksınız. İlk olarak okuyup pişman olanı da görmedim onu da söyleyeyim. Ayrıca kitabı evde okuyun ve sonlara doğru mendillerinizi hazırlayın. İş bu tarih olmuş hala TAB kitabının yasını tutuyorum gördükçe içim buruluyor belirtmek isterim.
Bu seriyle ilgili söyleyebileceğim tek kötü şey daha önce Empire Of Storms yorumumda da belirttiğim gibi maalesef Türkçe baskısı. Bu yayınevi sayesinde kitapları orijinal dilde okuma alışkanlığı kazandım İngilizcem gelişti bu konuda teşekkürlerimi sunmak isterim. Emeğe saygım var ancak Türk okuyucularına böyle kötü bir baskıyı layık görenleri asla affetmeyeceğim. Çevirmeni kitapların hem orijinal metnini hem kendi çevirisini yanyana koyup tekrar baksın bana hak verecektir. Özellikle son kitapların bir editörün elinden geçtiğine inanmak dahi istemiyorum.
Reklam
Reklam