hayatım boyunca trajedinin beni bulmasını beklemiştim. bulacağından hiç kuşkum yoktu çünkü başkalarının hak ettiğimi düşündüğünden daha fazla arzum, isyanım ve gücüm vardı. yıldırımları üstüne çekecek şeylerdi bunlar.
korkaklığımın en kötü tarafını atmıştım üstümden. yerine neşeli bir kıvılcım gelmişti. kafeste beslenen bir kuş olmayacağım diye düşündüm. kafesin kapısı açıkken bile uçmayacak kadar aptal olmayacağım.