Miraç
@miracsrn
Okumak, okumak ve okumak...
27 Kasım
645 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İletişim ve kişiliğin varoluş süreciyle ilgili çok önemli tespitler yapılmış bir eser. Mülakatlarda 'Doğan Cüceloğlu' okudun mu diye sorulması gerektiğine inanıyorum. Yazarımız yalnızca iş ile ilgili değil, 2'li ilişkiler, aile, çocuk gibi sosyal hayatın ana unsurları arasındaki ilişkileri de ele alarak kendi hayatından ve çevresinden birçok örnekle desteklemiş konuları. Kitapta değinilen çocuğa değer vermek konusu beni en çok mest eden konu oldu. Bu kitap 2002 yılında yazılmış olmasına rağmen biz çocuklarımızın karşısında eğilerek(çocuğun seviyesine inerek) konuşmayı daha yeni öğreniyoruz ne acı...
Kısaca Doğan Cüceloğlu okuyalım...
Sevgilerle KitapDostları'm :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kariyerini henüz belirlemeyenler, kariyerinin henüz başlarında olanlar ve kariyerinde çakılıp kalanlar için el kitabı niteliğinde bir eser. Kariyerle ilgili bütün konuları detaylı bir şekilde ele almış. İşveren, işgören, şirketler, işletmeler... Herkes incelemeli kendine ait bir şeyler bulacaktır illa ki. Bu tür kitapları çok okuduğum için beni biraz yordu aynı şeyleri tekrarlamak ama henüz başlayacaklar için 4-5 farklı kitapta bulunacak bilgiler 195 sayfada toparlanmış.
Hiç düşündünüz mü?
Teknoloji bu kadar gelişmiş ve işlerimizi daha hızlı bir şekilde halledebilirken neden hâlâ zaman yetmiyor hiçbir şeye? Mesela yürürken(çoğumuz buna vakit bulamıyor), otobüste ya da arabada giderken çevreyi incelemiyoruz? Her gün yanından geçtiğimiz onlarca çiçekleri, kedileri, köpekleri, insanları neden farkedemiyoruz? Ya da durup neden onlara gülümseyemiyoruz? Akşam eve geldiğimizde ailemizle kaç dakika sohbet ediyoruz? 10 dakika mı? En fazla 20 dakika mı? Çocuğumuzla ya da kardeşimizle günlük kaç dakika oyun oynuyoruz? En son ne zaman bir sokakta ip atladık ya da top oynadık? En son ne zaman en güzeli bayramı geçirdik?
Sanırım uzun zaman oldu bunları düşünmeyeli ve sanırım hiçbirimizin buna zamanı yok...
İşte Momo bunu farketmiş ve zaman hırsızlarına yenik düşmemiş ve hatta onlarla savaşmış, galip gelmiş. Günümüz tüketim çılgınlığı, aceleciliği, duygusuzluğu, bencilliği, kaybedilen değerleri öyle güzel anlatmış ki Michael Ende, hayran olmamak elde değil.
Okuyalım sevgili dostlar, paylaşalım, değerlerimize sahip çıkalım ve teknolojinin kölesi olmayalım. Zaman sevdiklerimize zaman ayıracak kadar bol, işimizi iyi yapacak kadar çok ve zaman, kendimizle baş başa kalacak kadar kıymetli. Güzel kullanalım, dolu dolu yaşayalım...
Her cümlesinde durup durup düşünülesi kitap.
Bu kitapla ilgili ne kadar spoiler verilse de okumadan anlaşılmaz. George Orwel'in anlatıldıktan sonra ki kısımda bu kitap hakkında yazılan açıklamayı okuyunca kitabı anlamaya çalışmayın. O satırları okuduktan sonra kitabı okuyun ve kitabı okuduktan sonra tekrar açıklamayı okuyun. En iyi öyle anlaşılır çünkü.
Kitabın içeriğine gelecek olursak sanki bir öykü kıtabıymış tadı verip bir solukta okunabilir. İşlediği konu ise yüzyıllar sonra dahi değerini kaybetmeyecektir. Ve bu savaş asırlarca devam etmiş ve edecektir.
En başta ve en sonda söylendiği gibi:
"Bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar öbürlerinden daha eşittir."
Başarılı bir kariyeri olan bir insanın geçirdiği beyin kanamasıyla locked-in sendromuna(fiziksel olarak felçli yalnızca hafif derecede başını sallayabiliyor ve yalnızca sol göz kapağını oynatabiliyor) yakalanmasının ardından hastane yatağında yazdı-rdı-ğı muhteşem eser.
Daha önce sevdiğim, vurulduğum bir sürü kitap oldu ama bu ise bir harfi bile bambaşka bir değeri olan bir kitap oldu.
Hayatta imkansızın olmadığını, umudu, yaşamayı, geçen her bir saniyeyi anlamlı kılan bir eser. Ruhun şaad olsun Bauby...
Sanırım uzun bir süre etkisinden çıkamayacağım bir eser.
