Ne var ki, dünyada 'sizi anlıyorum' gözlerinin sahteleri türemişti: gerçeği sahteden ayırmak çok zordu. "Sizi anlıyorum konuşmanıza ihtiyaç yok" ya da "siz onlara bakmayın yalnız gözlerime inanın" bakışlarının çoğu aslında "bugünü geçirmek için birine ihtiyacım var" kalıbından ibaretti. İnsanın, böyle sahtekarları görünce başı ağrıyordu.
"Güzel duygular berbat edebî eserler ortaya çıkarır."
Başka bir deyişle, bu denli kendimden geçmemin sebebi, yüreğimin o denli şeytani unsurlar barındırmamasıdır.