Melis
@misspotato
Ankara
209 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiçbir aklın hiçbir eleştirisi insanı "dogmatik uykusu"ndan uyandırmayacaktır. Eleştiri felsefede bol bol rastlanan düşünülmemiş kesinlikleri sarsabilecek ve katı tasdiklerin yerine daha esnek önermeler koyabilecektir; fakat dogmalarının üzerinde pinekleyen yaratığı telef etmeden akılcı bir tutumla sarsmayı nasıl başarabilecektir ki?
EFKÂRI İCMA isimli okura yanıt verildi
Melis
Haklısınız, yorumunuz için teşekkür ederim. Bence de düşünmek ve düşündürmek daha kıymetli.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hiçbir aklın hiçbir eleştirisi insanı "dogmatik uykusu"ndan uyandırmayacaktır. Eleştiri felsefede bol bol rastlanan düşünülmemiş kesinlikleri sarsabilecek ve katı tasdiklerin yerine daha esnek önermeler koyabilecektir; fakat dogmalarının üzerinde pinekleyen yaratığı telef etmeden akılcı bir tutumla sarsmayı nasıl başarabilecektir ki?
EFKÂRI İCMA isimli okura yanıt verildi
Melis
Aynı bölümden başka bir alıntı şu şekilde: "Şüphelerine aşık olan kuşkucunun bile, kuşkuculuğun fanatiği olduğu ortaya çıkar." İnsan inanmaya ve inandığını içselleştirmeye eğilimlidir. Bir noktada vaziyet yine kendi kendine inanmaya döner. Yani insanın bizzat kendisinin felsefenin önüne taş koyduğunu söyleyebiliriz. Kanıt-çürütme aşamasına gelmemiş ve muhtemelen de gelmeyecek birçok dogmaya sahibiz diye düşünüyorum, kendimizin bile bilmediği.
İnsanoğlu yalıtık bireyin mutluluğunun artık mümkün olmadığını, bu mutluluğun ancak herkesin mutluluğunda aranabileceğini giderek daha fazla anlıyor.
Melis isimli okura yanıt verildi
Melis
Estağfurullah ne hocası:) Ben teşekkür ederim.
İnsanoğlu yalıtık bireyin mutluluğunun artık mümkün olmadığını, bu mutluluğun ancak herkesin mutluluğunda aranabileceğini giderek daha fazla anlıyor.
Melis isimli okura yanıt verildi
Melis
Haklısınız. Fakat çağın değişmesiyle yalıtılmışlığın ve yalnızlığın tanımının daha da genişleyip farklılaştığını düşünüyorum. Çünkü insanların kendisini var edebileceği yeni bir mecra var. Bu mecra üzerinden de imece usulüyle yardım kampanyaları, protesto hareketleri yürütülüyor. Ancak kapitalizm ilkinin aksine bu ikincideki sosyalleşme ve etkileşimden besleniyor. Pyotr Kropotkin alıntınıza katılmakla beraber mutluluğun ve sosyalliğin ucuzlayıp sahteleştiği şu günlerde insanların - kendim de dahil olmak üzere- bu iki kavramı algılayış biçimleri beni kaygılandırıyor.