Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Lakırdı
Bilim ve mitos (örgü/öykü) arasındaki benzerlikleri düşündüm. Bilim hangi açılardan mitolojiktir? Yahut hangi açılardan mitolojik olduğu söylenebilir? Zihnime üşüşen onca sözcükten ilk sıraya yerleştirmek istediğim 'teori'yi biraz irdelemeli. Bilimin teori inşası, temelde, tıpkı mitoloji gibi tutarlı bir dünya görüşü (theoros/theoria) oluşturmaya çalışır, heyhat bu, hiçbir bilgi düzeyinde mümkün değildir. Açıkça tamamlanamayan bu sahte görev, mitolojiktir (bilimin kendisinde aşikar olarak görünmeyen nedenlerden ötürü buna ihtiyacımız vardır, kimi modern düşünürlere göre bu, dünyanın standardizasyonuna varan pozitivist zafere rağmen, metafiziğin her bir insan tekinde, içgüdüsel seviyede olsa dahi tahtını korumasıdır). Bilimin, mitolojik tipte anlatılar inşa etmesi, kendinde gayrı bilimseldir, bir diğer deyişle mitolojiktir. Neredeyse bütün fizik teorilerinde bütünlük/tutarlılık, simetri aramak buna güzel bir misal olabilir. Mezkur arayış, kütle ve enerji eksikliğini (yahut tespit edilemezliğini) açıklamaya yönelik M teorisi (membran/zar evren), karanlık enerji, karanlık madde gibi mitolojik resimler çizer. Sinirbilimin (neuroscience) 'mental force' (zihin gücü) konsepti gibi...
Geleneklere sadakat aklıma geliyor. Tıpkı mitoslar gibi bilim de inanç geleneklerine bağlı kalır, hatta onlarla duygusal ilişki kurar ve temel varsayımlarını güvenilir hatta doğru kabul eder, fakat mezkur varsayımların sürekli sınanıp kanıtlanabilmesi mümkün değildir. Elbette 'bir başka bilim rahibi tarafından aksi ispatlanana kadar' demeyi ihmal etmez. Ancak insan ömrünün muvakkatliğini göz önünde bulundurmayı sevmez. Teori kabul gördüğünde, küresel iktisadî sisteme eklemlenmişse hele, artık çoğunlukla hak'tır, hakikat'tir. Spiritüalizm veya mistisizmi dışlayarak materyalizme (veya
Kitap tavsiyesi vere bilecek olan var mı?
Felsefe veya psikoloji tavsiyesi olan var mı?Mitoslar da olabilir…
Arz-ı Mev’ud gerçek mi yoksa efsane mi?
Günümüzde İsrail devlet aygıtını kontrol eden yapının, Tora’da geçen efsaneleri kasıtlı olarak entegrist ırkçı ve anakronik bir mantığa büründürdüğü; Filistinlileri, Amalek ile özdeş kıldığı ve onları şeytanlaştırdığı açıktır.
Prof. Dr. Süleyman Kızıltoprak / Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Rektörü
Tarihin her döneminde, kimi zaman gerçek olaylardan esinlenilen ve kimi zaman da sosyal yapıları, dinî pratikleri, liderlerin güç kaynaklarını veya toplumun gelecek hedeflerini yansıtan sözlü ve/ya yazılı gelenekler oluşturulmuştur. Bu büyük anlatılar, bir ilahın veya efsanevi bir kahramanın başarılarının hikâyelerinden yola çıkarak, insanların/toplumların güçlerini ve yeteneklerini ortaya koyma anlarını anlatmaktadır. Bu efsaneler, insanların bir araya gelmesinde ve toplumların gelişiminde önemli bir rol oynamakta, insanlara gelecekteki mutluluk ve kurtuluş umutlarının en son halini yansıtmaktadır. Örneğin, Hindistan’ın Ramayana’sı, kahraman Rama ve eşi Sita’nın hikâyesiyle en mükemmel erkek ve kadın modelini sunar ve binlerce yıl boyunca halkları etkilemeye devam etmektedir. Bhagavad Gita’da, Mahabharata’nın en yüksek noktasında, Arjuna’nın yaşamın ve savaşın anlamını sorguladığı görülmektedir. Benzer şekilde, Homer’in İlyada’sı, insanın en yüce örneğini Hektor aracılığıyla sunar. Bu destanlar, insanlık tarihinde özgürlük ve adalet mücadelelerinin sembolü haline gelmiştir. Antigone’un “yazılı olmayan yasaları” çağrıştırması gibi, bu efsaneler, insanların güç, adalet ve özgürlük arayışlarını yansıtan kalplerinde ve zihinlerinde yankılanmaya devam etmektedir.
FİLİSTİN TOPRAKLARI ÜZERİNDEKİ OYUNLAR
Tarihte yapıcı misyonlara sahip anlatıların yanında zulüm, sürekli savaş hali ve kaos ortamı yaratan anlayışlar da görülmektedir.
Sevgi ve aşka dair
Üzerine mitoslar yaratmaya gerek yok erkek dediğin ne olursa olsun şair yazar işci tütün eksperi günün sonunda aynı yere varır tek ayrım medeni erkeğin libidoyu dizginleme becerisidir veya başka yere kanalize etme