"İntihar ettikten sonra insanlar 'Ah, biraz daha yaşasaydı anlayacaktı ama. Biraz daha büyüdüğünde kendiliğinden anlayacaktı,' diye üzüntülerini dile getirseler de olmuyor, keşke mevzubahis kişinin yerine kendilerine koysalar. O zaman o kadar acıya rağmen yine de sonuna kadar direnip, insanlardan bir şeyler duymak için kulak kabarttığında sadece kesin sonuçları olmayan doğrucu öğütler ve yatıştırıcı sözlerin tekrarıyla karşılaşmanın, biz gençleri ne kadar utanç içinde yolun yarısına terk edilmiş gibi hissettirdiğini görebilirler."