İnsanlar, kendilerini ve hayatın kurallarını anladıkça iradelerini harcama konusunda farklılık gösterir.Bazıları işlerine, bazıları aşklarına, bazıları hobilerine, bazıları ailelerine harcar.
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanı?
Bir şarkıya dönüşebilirdi ritmini kalbimizde duyduğumuz hayat.Bir taze sabaha, dalgalarımızı coşturup yatıştıran.Bir madalyaya, parlak gemiler gibi göğüslerimizde yüzen.Deniz çekildiğinde bile batmazdı o gemiler..