Merve
@mlavinia
Üniversite
22 kütüphaneci puanı
267 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
John Steinbeck’in okuduğum ilk kitabı 
İnci oldu. Bence bazı kısımlar gereksiz uzatılmış “aile türküsü” gibi ifadeler ve bununla ilgili ayrıntılı açıklamalar insanı biraz sıkıyor. Kitaptan çok büyük bir zevk alamadım fakat verdiği mesajlar açısından çok güzel.
Kitapta mutlu bir aileye sahip fakat yoksul olan Kimo’nun çöp değerli olduğunu düşündüğü eşsiz bir inci bulmasıyla gelişen olaylar anlatılıyor. Kino, akrep tarafından ısırılan oğlunu doktora tedavi ettirmek için arayışa girmesi sonucunda bu esrarengiz inciyi buluyor. İnci iyi bir fiyata satarak hem oğlunu doktora muayene ettirip iyileştireceğini, hem kilisede eşiyle resmi bir evlilik yapacağı, hem de oğlunun okul okuyup kendi topluluklarına yol göstereceğinin gibi hayallerimi kuruyor Kino. Fakat işler beklediği gibi gitmiyor ve bu lütuf olarak görülen bu inci ailenin başına çok büyük talihsizlikler gelmesine neden oluyor. Zenginin hep zengin kaldığı ve yoksulun zenginleşmemesi için ağız ve iş birliği bir toplulukta bu talihsizliklerim tam olarak talihsizlik olduğunu söylemek de aslında tam olarak doğru olmayacak.
Yazarken fark ettim, İnci’yi düşündüğümden daha çok beğenmişim, öneriyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Badem kitabını beğendim. Dili çok kuvvetli olmasa da akıcı bir kitap. 
Won-pyung Sohn çok farklı bir konuyu güzel ve toplum eleştirisi içeren bir şekilde ele almış.
Bir televizyon programında kitabın içeriğini duyduğum ama adını bilmediğim için uzun süredir bulamadığım bir kitaptı. Fakat bir gün rastgele önüme düştü ve tabi ki hemen okudum.
Kitapta alektisimi yani duygusal sağırlık rahatsızlığı olan bir çocuğun çocukluktan erişkinliğine geçerken yaşadıkları anlatılıyor. Kendisinin farklı olduğunu bilmesine rağmen hiçbir şey hissedemediği için bu konuda da herhangi bir sorun görmüyor Yunjae. Olaylara mantıklı olduğunu düşündüğü şekilde tepkiler veriyor. Annesi ve ninesinin günlük hayatları ile birleştirdiği duygusal eğitim ile biraz da olsa -annesinin deyişiyle normal- tepkiler veriyor diğer insanlarla olan diyaloglarında. Yine de hemen hemen girdiği her ortamda bir farklılığa sahip olduğu belli oluyor ve Yunjae’de bu soru kendine sorulduğunda hiçbir zaman bu durumu reddetmiyor. Ayrıca hissediyormuş gibi yapmayı da reddiyor. Bir şekilde hayatların devam ederlerken bir gün annesinin ağır yaralandığı ninesinin ise öldürüldüğü trajik bir olay karakterimizin gözü önünde yaşanıyor. Ninesini kaybetmiş olması ve komada olan annesini de bir nevi kaybetmiş olması ile Yunjae’nın anormallik içerisinde ailesi tarafından normalleştirilmiş düzeni ve duygusal eğitimi kaybedilmiş oluyor. Bu olaydan kısa süre sonra liseye başlayan karakterimiz için ise insani ilişkiler açısından yeni bir sayfa açılıyor: bir yakın arkadaş, ve bir kız arkadaş.
Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı, 
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe kitabının devamı niteliğinde bir kitap. Stargardt hastalığına sahip Mafalda, rahatsızlığı ilerlediği için ilk kitabın sonunda tamamen -kendi tabiriyle- karanlıkta kalmıştı. Bu kitapta ise birkaç yıl sonrasını gidiyoruz. Mafalda’yı yeni yaşam biçimine çoğunlukla alışmış bir şekilde görüyoruz. Hayalperestliğimi yitirmemiş olmakla birlikte artık daha çok şeyin farkında olan bir çocuk haline gelmiş. Filippo ile olan arkadaşlığı için çok daha tatlı bir hal almış ve yavaş yavaş birbirlerinde hoşlanmaya da başlamışlar. Küçük çocukların bu tatlış sevgileri beni her zaman yumuş yumuş etmiştir. Bu kitapta Mafalda ile Filippo’nun diyaloglarını da yüzümde tatlı bir tebessümle okudum. Mafalda’nın babasının işini kaybetmesi ile hem maddi sorunlar yaşayan hem de aile içi sıkıntılar başgösterdiği kitapta kitabın sonunda bir çok şeyin yoluna girdiğini görüyoruz.
Birinci kitabı sevdiyseniz bu kitabı da okumalısınız. Akıcı, hızlaca okunabilecek bir kitap.
“Gözlerimi açtım.
Bütün çocuklar karanlıktan korkar ve ben de korkuyorum. Çünkü benim için karanlık, oyun için gözlerime taktığım ve bir daha çıkaramadığım bir fular gibi.”
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe, çocuk yaşlardan itibaren kişide görme kaybı yaşanmasına neden olan Stargardt hastalığına sahip Mafalda’nın ağzından yazılmış. Çocuk ağzından yazılan kitaplarda genelde o çocuksu masumiyeti kolay kolay hissedemezsiniz. Fakat bu kitap buram buram masumiyet kokuyor. Mafalda’nın artık görme yetisini tamamen kaybettiği zaman -yani karanlıkta kaldığı zaman- yapamayacağı için yapmaktan vazgeçmesi gerektiğini düşündüğü şeyleri yazdığı listesi, kitabı bitirdikten sonra bile düşününce insanı çok duygulandırıyor.
Ben beğendim, hızlıca okunabilecek akıcı bir kitap.
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe, çocuk yaşlardan itibaren kişide görme kaybı yaşanmasına neden olan Stargardt hastalığına sahip Mafalda’nın ağzından yazılmış. Çocuk ağzından yazılan kitaplarda genelde o çocuksu masumiyeti kolay kolay hissedemezsiniz. Fakat bu kitap buram buram masumiyet kokuyor. Mafalda’nın artık görme yetisini tamamen kaybettiği zaman -yani karanlıkta kaldığı zaman- yapamayacağı için yapmaktan vazgeçmesi gerektiğini düşündüğü şeyleri yazdığı listesi, kitabı bitirdikten sonra bile düşününce insanı çok duygulandırıyor.
Ben beğendim, hızlıca okunabilecek akıcı bir kitap.
Yeşil Deniz Kabuğu’nu akıcılığı açısından beğenmiş olsam da olay örgüsü açısından beğenemedim hatta birçok yerde baş karakterimize çok kızdım. Hala düşününce bile kızıyorum. Olayları çok basit bir dille yazacağım ve neden kızdığımı siz de anlayacaksınız.
Yirmili yaşlarında güzel ve yoğun bir aşk yaşayan karakterimiz sevgilisinin kendini aldattığını sanıyor ve bir kavga sonrası çekip gidiyor. Tabi ki sevgilisinin gelip kendi gönlünü almasını umuyor ama adam ortadan kayboluyor. Kadın adamı arıyor uzun bir süre fakat bulamıyor sonra ise hayatına devam ediyor. Gel zaman git zaman aradan on yıl kadar bir süre geçiyor ve görüyoruz ki karakterimiz vefalı ve kendisini çok seven bir adamla nişanlı, evlilik hazırlığı yapıyorlar. Fakat hasbelkader karakterimiz, on yıl önceki sevgilisinin hafızasını kaybetmiş evsiz olduğunu öğreniyor. Ona yardım etmeye karar veriyor ve hala onu sevdiğini birkaç ay kadar bir süre reddetse ve kendi ile çelişse de çevresinden herkes resmen kadını -ruh eşi olduklarını iddia ederek- adamın yanında olması için itiyorlar. Kadın da zaten dünden razı bir şekilde hala bu adamı sevdiğini kabul ediyor ve nişanlısından ayrılıyor. Eski sevgilisi iyileşiyor ve evleniyorlar. Yirmili yaşlarda birlikte hayal ettikleri gibi Paris’e gidip yerleşiyorlar, kadın hamile kalıyor ama birkaç aya kalmadan adam kaza geçirip ölüyor. Bir süre sonra kadının eski nişanlısı kadınla tekrar iletişime geçiyor ve belli bir süre sonra bu sefer bunlar evleniyor. Ama kadın ilk aşkını torununa anlatırken yıllarını geçirdiği kocası olan ve her daim onu seven adamı değil de yirmili yaşlardaki ilk aşkını her daim, daima, seveceğini söylüyor.
Yarım kalmışlıklardan ötürü nişanlısını, kendini çok seven bir adamı bırakmış olmasına psikolojik açıdan mantıklı olduğu şeklinde bakabilirim belki. Ama kitapta