Mavi

Ve burada sensiz bahar Hem yatalak hem öpmeden geçiyor. Bir jeton Yanağıma getiriyor da yanağını; Kokunu rüzgara salsan, bana getirmiyor. Yoksun ya; Güvercin avlıyor avluda kedi. Kızlar gülüşüyor bahçede, Gül üşüyor, –gül üşür- Yoksun ya; Bezden anne Yapıyor öksüz, Öpmek için kendisine. İbrahim Tenekeci
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir at bile kırk yıl koşarmış derler. Ben koşmaya başlayalı elli yılı da geçti, Artık nasıl eskimeyeyim, dedin. Kabullenmiştin.. Kadersizim, çilelim, gülmezim. Bizler içindi tüm çektiklerin; bilmez miyim? Dertlerini içine gömdün de belli etmedin. Yaklaşık kırk gece nefesini dinledim, Her yeni güne yeni bir umutla girdim. Bir şubat ayazıydı vakitlerden yine, Umudun bittiği yerde Seni zor teslim ettim. Güneş kaç kez battı tepelerin ardında? Ve kaç turna katarı geçti o günden beri? Bilemem, hiç saymadım ki. Artık anlamı yok eve gelmelerin, Ve seni ne kadar sevdiğimi söylemenin. Yok artık gelişimize sevinmeler, tatlı telaşlar Viran kaldı ardından evler, bahçeler, bağlar.. Ceketinin cebinde bir tutam kurumuş üçgül, Yokluğuna ağlar. Havada yine üçgül kokusu var. Neden bu kadar acımasız üçgüller? Ve neden hep sen sen kokarlar? Ne zaman gönlüme düşsen, Yüreğimin bir köşesinde Gizli bir yara kanar kanar. Küçük bir kız çocuğu Sessizce sensizliğine ağlar.. Naime Koç Özeren
Acaba, yarım bıraktığım kitapların kaçıncı sayfasında kaldığımı hatırlayabilecek miydim? Acaba, bir zamanlar şu ay meselesi yüzünden sevmediğimi düşündüğüm tabiatı, sever gibi olmuş muydum hiç? Acaba ağaçtan, ottan ya da uçamayan böceklerden filan bir yerlerden sevmeye başlamış mıydım? Bir yerden sevmeye devam edebilir miydim? Çünkü sevmek, yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi. Ya hiç sevmemişsem bugüne kadar?
Sayfa 63 - İletişim Yayınları
Mağlup mu desem mahçup mu; Ama ikisi de değil.. Ben garip, sen güzel, Dünya umutlu. Öyle bir tuhafım bu akşamüstü. Sevgilim; Canavar götürür gibi, İki yanım İki süngü. Ahmed Arif
Ben ki; kiracıyım bir acıya. Sen imzalarsın sabah akşam Defterini bensizliğin, Bense kanla öderim Kirasını kaldığım evin. Bir takvimi tersten açardık, Eğer isteseydin.. Metin Altıok