SamurayEdebiyat & Roman
Sinyor Bayramlı Məhəmməd - Samuray.
Gənc yazarımızın qələmindən oxuduğum artıq üçüncü kitabdır.
Növbəti kitabını da birlikdə oxuyub dəyərləndirmək qərarına gəldik.
"Kitab öz zamanını bilir" deyə bir cümlə oxumuşdum. Həqiqətən də, bu kitab bunu mənə bir daha sübut etdi...
Kitabın ilk səhifələrindən başlayan macəra böyük bir həyəcanla keçmişi, bu günü və yaşanan hər şeyi öz içində birləşdirir.
"Samuray" üz qabığı ilə tam uyğunlaşan, çox bəyəndiyim kitablardan biri oldu.
Baş qəhrəmanlarımızdan biri olan Katsumi Tokioda yaşamaq üçün münasib bir ev tapır. Hətta bu evin daha yüksək qiymətə satılmalı olduğu halda belə münasib qiymətə satılması onu düşündürür. Lakin evdə dəyişməyən bir şey var idi – Samuray postu
Bu evdə yaşadığı müddətdə Atsuşi adlı bir inspektor ona müraciət edir və vaxtilə bu evdə baş vermiş cinayətləri araşdırmağa başlayır.
Atsuşi və Katsuminin Samuray posteri ətrafında yaşadığı macəra onları gözlənilməz hadisələrə və fərqli sirlərə aparır.
Əgər siz də sirr, həyəcan və macəra axtarırsınızsa, bu kitab əla seçim olacaq.
Keçmişin səsi yoxsa Şəxsiyyət bölünməsi?1000Kitap
Bu kitab mənə ən çox nəzarətin tədricən itməsi hissini verdi. Lews Therin ilə daxili dialoqlar getdikcə daha real hiss olunur. Bu artıq sadəcə “səs” kimi yox, Randın içində ikinci bir varlıq varmış kimi təsir bağışlayır. Bunun dəlilik, yoxsa keçmiş həyatın yaddaşı olması açıq qalır.
Taim`in bölümlərini çox sevdim. Ümumiyyətlə Taim`in favorit personajım olacağını düşünürəm. Asha’manların ortaya çıxması ilə güc balansı dəyişməyə başlayır. Taim və Logain xətti xüsusilə maraqlı idi, gələcəkdə böyük rol oynayacaqları hiss olunur.
Egwenenin Amyrlin olması ilə White Tower daxilindəki parçalanma daha da aydınlaşır. Hər tərəf artıq açıq şəkildə fərqli istiqamətə gedir.
Randın Aes Sedai tərəfindən ələ keçirilməsi artıq adi “əsir düşmə” yox, onun nə qədər tək və qırılğan vəziyyətdə olduğunu göstərən bir nöqtə idi. Fikrimcə Therin`in daim təhdid, qorxu, özünüqoruma instinkti ilə etdiyi çıxışlar Randı daha da yalnızlaşdırmışdı.
Ümumilikdə kitab sakit başlamır, amma sonda hər şeyi dəyişdirən bir nöqtəyə gətirir. Dünya daha qarışıq, daha sərt hala gəlir. 
Kaos Lordu 
Robert Jordan
Kaos Lordu Robert JordanReklam
Puan vermedi
Açıq deyim,kitab qısadır amma adamı düşündürür.
Tolstoy burada Knyaz Stepan adlı zabitin hekayəsini yazıb.
Adam hər şeyə sahibdir - rütbə,pul,hörmət.Sonra bir qadın üzündən bütün dünyası dağılır.Adam qaçıb monastıra girir,
“Bəlkə orada sakitləşərəm"deyə.Amma görür ki,özündən qaçmaq olmurmuş.
Məni ən çox vuran hissəsi bu oldu: Stepan xaricdən "İdeal insan"dır,içəridən boşdur.Biz də elə deyilikmi bəzən?Hamı kimi yaşayırıq,hamı kimi "Razılaşırıq",amma içimizdə sual qalır: "Mən axı nə istəyirəm?"
Alex Michaelidesin "Sessiz Hasta" kitabını bitirdim və çox bəyəndim. Kitabın sonuna qədər hadisələrin necə bitəcəyini təxmin etməyə çalışdım, amma sonluq məni tamamilə ters köşə etdi. Açığı, belə bir son gözləmirdim.Kitabın psixoloji tərəfi çox güclü idi. Hadisələr irəlilədikcə personajları daha yaxşı tanıdığını düşünürsən,amma,sonda hər şey dəyişir. Mənə görə hadisələrin bu nöqtəyə gəlməsində ən böyük günah Gabrielin idi.Həm Aliciaya xəyanət etməsi,həm də onun qorxularını ciddiyə almaması faciənin əsas səbəblərindən biri oldu.
Sonluğun bir qədər açıq qalması da maraqlı idi.Theonun sonrakı taleyi tam məlum olmur və bu barədə düşünməyə davam edirsən.Ümumilikdə, məni həm düşündürən, həm də təəccübləndirən bir kitab oldu. Psixoloji triller sevənlərə rahatlıqla tövsiyə edərdim.
Alex Michaelides
Sessiz Hasta
Alex Michaelides
Sessiz Hasta
Öz'ünü aşmaq üçün·372 syf.·
10/10
2026 10. kitabı
Kitab Ağalar Məmmədovun çoxsaylı məqalələrinin ümumi toplusundan ibarətdir və açığı, nə bu kitabdan, nə də Ağalar Məmmədovdan xəbərim var idi. Açığı, kitabın kontentindən çox daşıdığı mənəvi dəyəri nəzərə alaraq, 10/10 verməyim qaçınılmaz idi, çünki maraq dairəmə uyğun olaraq hədiyyə olunmuşdu, yəni ki, mənə uyğun və uğurlu hədiyyə idi deyə 10/10 düşür.
Əsasən fəlsəfi mövzular əhatəsində qələmə alınıb, ən çox diqqətimi çəkənlər din/islam, ekzistensializm və siyasət mövzuları oldu. İllər əvvəl qələmə alınmış məqalələrin günümüz problemləri ilə səsləşdiyi məqamların çox olması məyus edici idi. Cəmiyyətimizin (müşahidələrimə əsasən) əvvəlki dövrlərə nisbətən daha tolerant olduğunu düşünürəm və bu bir qədər yeni generasiyanın yeni ailə modeli yaratması ilə bağlıdır. "Köhnə düşüncəli azərbaycan kişisi/qadını" yeni generasiyalarla əvəzlənir, zəncirlər qırılır, insanların fərqindəliyi artır.
Kitab və filosof barəsində araşdırarkən qarşıma o qədər bir-birinə zidd örnəklər çıxdı ki. Filosofa qarşı münasibət də bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edir, ya fikirləri bəyənilir və sevilir, ya da lənətlənir. Düşünürəm ki, bu sırf səsləndirdiyi fikirlərin özü ilə bağlıdır, çünki onlara qarşı neytral qalmaq mümkün deyil və hər insanın həyatının bir dönəmində düşündüyü və ya düşünməli olduğu fikirlərdir. Məsələn, ölüm məqaləsi – məni dərindən sarsan bir məqalə oldu. Ağalar Qut qeyd edir: "Ölüm individualdır, hər kəs özü təcrübə etməlidir." Bildiyin bir faktı kimsə yenidən xatırladanda gözünün önündəki bir şeyi görə bilirsən, gözün açılır. Ölüm üzərinə düşünməkdən qaçırıq, bəzən ölümü xatırladan dindən də qaçırıq, dinə yalnız çarəsizlik anlarında və ya yenə başqa birinin ölümü vasitəsilə üz tutub yada salırıq. Kim öləcəyini xatırladan bir vasitəni həyatının mərkəzinə qoymaq istəyər ki?
Çəhrayı eynəyin digər üzü: narahat edici amma gerçək.Duygu ve Düşünce
Puan vermedi·360 syf.·
2026 5. kitabı
Din, seks, cinayət, narkotik, şiddət... Bu kitabda hər şey var.
"Hər şey” olsa da, mənim üçün ən çox hiss olunan şey “azlıq” idi. İnsanlıqdan az, mərhəmətdən az, ədalətdən az, dinin öz mahiyyətindən az… Sanki hər şeyin içi boşalmış, yalnız sərt forması qalmışdı.
Hakan Günday bu “azlığı” sadəcə ad olaraq yox, hiss olaraq da oxucuya ötürür. İnsan münasibətlərində istilik azdır, seçim azdır, azadlıq azdır. Hətta elə bir nöqtəyə gəlir ki, insanın özü belə azalır içində daşıdığı duyğular, inamlar və ümidlər yavaş-yavaş sönür.
Bəlkə də romanın ən ağır tərəfi budur: hər şey mövcuddur, amma heç nə yetərli deyil. Hər şey var, amma heç nə tam deyil.
Hakan Günday bu romanında bizi zorla cəmiyyətin görmək istəmədiyi yerlərə aparır. Təriqətlər, məcburi evliliklər, qadına qarşı zorakılıq, narkotik və cinayət romanın görünən tərəfidir. Əslində isə müəllif daha dərin bir sual verir: İnsan həyatı başqalarının qərarları ilə nə qədər məhv edilə bilər?
Roman iki uşağın taleyini göstərir. Uşaqlıqdan yetkinliyə qədər şiddətin, ağrının və təkliyin içində böyüyən iki insanın hekayəsi… və bu hekayə onların cəmi on bir yaşında ikən başlayır.
Dərdâ - uşaqlığı əlindən alınmış, həyatı başqalarının qərarları ilə yazılmış bir qız.
Dərda - sevgi və qayğının yoxluğunda, həyatın sərtliyində formalaşan bir oğlan.
Mən sadəcə Dərdânın hekayəsi yazacağam. Onun hələ uşaq yaşında evləndirilməsi, həyatının başqaları tərəfindən müəyyənləşdirilməsi və illərlə azadlıqdan məhrum qalması sadəcə bir obrazın taleyi deyil. Bu, minlərlə insanın yaşadığı, lakin çox vaxt görünməyən bir faciənin təsviridir.
Roman boyunca din adı altında edilən saxtakarlıqlar və zorakılıqlar da hər zamankı kimi göz önündədir. Hakan Günday inancın özünü deyil, inancın arxasına gizlənərək insanlara hökm edən sistemi tənqid edir. Bu
Reklam
Reklam