Kitap yorumumEdebiyat
AYLARDAN KASIM GÜNLERDEN PERŞEMBE
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe kitabının yorumuyla sizlerleyim. Uluönder Mustafa Kemal Atatürk’ün, hayatını kendi gözünden okuyormuşuz hissi uyandırıyor. Fatma Molla Mektebinde başlayan eğitim hayatı ve daha sonrasında Şemsi Efendi Mektebine geçiş süreciyle başlayan eğitim süreciyle anlatım başlıyor.
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe kitabından bahsedecek olursam; Mustafa’nın eğitim hayatı Ali Rıza Efendi’nin vefat etmesiyle bir süre askıya alınıyor. Dayısinin desteğini desteğini alan Mustafa eğitim hayatında kaldığı yerden devam ediyor. Askeri Rüştiye sınavları kazanan Mustafa en büyük hayalini gerçekleştirmek üzere kendisine yeni bir yol tayin ediyor.
Mustafa Kemal Atatürk’ün “Benim şahsi meselem,” dediği Hatay Meselesi’ne de yer verilmiş. Mustafa Kemal Atatürk, hasta yatağında gözlerin hep kapalı tutuyordu ve yaşadıklarını bir film şeridi gibi düşünüp zihninde canlandırdığı kitabı satırlarında da görülmektedir. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın dostlar
#neokudum #okudumbitti#kitapyorumu #bookstagram #erdeminkitapligi #ayşekulin #aylardankasımgünlerdenperşembe #everestyayınları #sayfa176
BİR 'YUNUS' ROMANI: OD1000Kitap
Nasıl başlasam bilemiyorum.
Gönül telimi titreten bir kitap oldu doğrusu. Çokça etkiledi gerçekten. Okumaya başladıktan sonra bir baktım ki Yunus ilahileri dinleyip Yunus şiirleri okumaya
Kitabın ismi ateş ve bu aşk ateşinden geliyor. İskender Pala, Od romanında Yunus Emre'nin hamlıktan nasıl yanma mertebesine geldiğini anlatıyor. Ama o kadar güzel anlatıyor ki insan adeta Yunus
Bir Yunus romanından başka birçok konuyu gündeme taşıyan kitabın ana konusu ilâhi aşk değil... Sözde "ilâhi aşk" tuzağına düşürülmüş, Moğol mezaliminden kendini Anadolu'ya atan garip ve yolda kalmışların romanı desek daha yerinde olur. Molla Kasım, Yunus, Tabduk Emre, Fahrettin Razi, Sultan Mesud, Mevlânâ, Satı Nine, ve Samuel... Adını sayamadığım daha birçok karakterin hikayesine tanıklık ediyorsunuz! Çekik göz diye isimlendirdiği Moğol tarihini, Hristiyanlıktaki ruhbanlıkla arasında pek bir farkı bulanmayan "tasavvuf öğretisinin"harmanlaştırılmış halini okudum. Moğol katliamında yakılan kütüphaneler ahırlara çevrilmiş! İşin aslını merak ettiğim gibi "inanç" ve "teslimiyet" kavramlarını tekrardan sorguladım. Yazarın Risale-i Nur külliyatı tarzındaki yazıları da gözümden kaçmadı. Neyse konuya devam edeyim...
"Mal ve mülk dervişin şeytanıdır." diye diye malı kapıp götüren Şeyhlerin ve Hocaların silüeti belirdi zihnimde... O zamanlar sığınılacak yer olarak bilinen dergah ve tekkelerde fakirin nasibine hizmet, zenginin nesibine hürmet düşmüş!.. Yüzyıllar geçip gitmiş olsa da geleneğinden ödün vermeyen kültürel mirasımızı hatırladım... Sonra Samuel gibi, acı acı gülümsedim ve sorguladım hayatı... Yıllarca asıl benim güzelleştirmeye çalıştığım dinin aslını okudukça, din adına fakir gurebanın üzerinden ihtiras taciriliği yapanlardan, parayı görünce ilmini ve karakterini satanlardan bir kez daha nefret ettim... Not: Bu kitabı grupça okumamış olsaydık asla alıp da okumazdım.