Dayanamadım bıraktım… edebi eser değilse yarım bırakmayı zaman açısından önemli buluyorum. Çünkü karakterimiz bana saç baş yoldurdu. 137.sayfaya kadar olay örgüsü yok ne olduğu hakkında anladığım bir şey yok.. uzun uzun iç konuşmaları saçma diyaloglar… fantastik desen değil gerilim desen değil… birileri beğenmiş ama niye beğenmiş anlamadım gerçekten…
Okan Çelik'in "Kanatların Ardında - 'Mona ve Poouli'" adlı kitabı, gökyüzünün sessiz ama bilge sakinlerinin dilinden insanlığa dair çok değerli ve anlamlı mesajlar taşıyor. Kitap kapağındaki o farklı iki kuşun hikayesi, hayatı yaşama biçimimizi sorgulatıp kuşlara bambaşka bir gözle bakmamızı sağlayan naif ama düşündürücü bir esere dönüşüyor. Akıcı diliyle herkesin rahatça okuyabileceği ve bitirdiklerinde de içlerinde güzel bir tat kalacağı bu değerli çalışmayı, içtenlikle tavsiye ediyorum.
Reklam
TAVŞAN DELİĞİ·344 syf.·Duygu ve Düşünce
8/10
2026 44. kitabı
Selam. Bu gün daha iyi anlaşılmasını istediğim bir kitaptan söz etmek istiyorum. Kitabı okuduktan sonra 
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. Daha
ekin ✧ tüm kapalı anlamları açıklayan bir araştırma atmıştı bana, bundan çokça faydalandığımın altını çizmek istiyorum. Ancak kimse inceleme yazmaya yanaşmayınca bu işe el atmaya karar verdim. Çok fazla inceleme inceleyip yazdığım ilk inceleme bu oldu çünkü topluca herkesin aklındaki karışıklıkları gidermek istedim.
!Spoiler içerir
Mona Awad'ın Tavşan romanı son yılların en kutuplaştırıcı eserlerinden biri. Sevenleri onu modern gotiğin en özgün örneklerinden biri olarak görürken, sevmeyenleri anlamsız ve gereksiz derecede absürt olmakla suçluyor. İlginç olan şu ki, kitaba yöneltilen eleştirilerin büyük kısmı aslında romanın başarısız olduğunu değil, tam olarak yapmak istediği şeyi başardığını gösteriyor çünkü Tavşan okurunu rahat ettirmek için yazılmış bir roman değil. Bu nedenle kitabın aldığı düşük puanların önemli bir kısmının, romanın niteliğinden çok okurun beklentileriyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Pek çok kişi kitabı eline aldığında Donna Tartt'ın Gizli Tarih'ine benzeyen, seçkin öğrenciler, akademik entrikalar ve planlı suçlar etrafında dönen geleneksel bir dark academia hikâyesi bekliyor. Oysa Awad'ın yazdığı şey bambaşka.
Bu kitap bir kampüs romanı görünümüne bürünmüş yaratım alegorisi, ir cinayet hikâyesi görünümüne bürünmüş yazarlık hikâyesi, bir arkadaşlık hikâyesi görünümüne bürünmüş yalnızlık hikâyesi ve her şeyden önemlisi, güvenilmez bir anlatıcının zihninde geçen olayları okuduğumuz farklı bir kitap. Ben farklı zihinleri okumayı çok sevdiğimden bu durum çok hoşuma gidiyor.
Romanın geçtiği Warren Üniversitesi bile aslında anlamlıdır. İngilizcede "warren" kelimesi tavşan yuvası, yani yer altındaki karmaşık tünel sistemi anlamına gelir. DahaVerdiğim paraya üzüldüğüm nadir kitaplardan biri.
Hiç beğenmedim. Tam bir hayal kırıklığıydı. Bu kadar övülmesine çok şaşırdım. Okuyunca, popülaritesinin biraz şişirildiğini anladım. Metin bir türlü beni içine alamadı. Kurgusunu da çok başarılı bulmadım; bana edebî gelmedi. Sanata doyuran bir kitap gibi lanse ediliyordu ama ben o hissi hiç alamadım.
Kitabı büyük bir merakla elime aldım ama ne yazık ki içine bir türlü giremedim. Başta farklı ve karanlık atmosferi ilgimi çekti, hatta “galiba değişik bir şey okuyacağım” diye düşündüm. Fakat ilerledikçe hikâye benim için fazlasıyla dağınık ve yorucu bir hâl aldı.
Samantha’nın yalnızlığı, üniversite ortamındaki yapaylık ve o “Tavşanlar” grubunun tuhaf dinamiği aslında ilginç bir zemin sunuyor. Ama olaylar öyle absürt ve gerçeküstü bir noktaya taşınıyor ki, bir süre sonra neyin gerçek neyin hayal olduğunu takip etmekte zorlandım. Bu bilinçli bir tercih olabilir ama ben okur olarak bağ kurmakta güçlük çektim.
Kitabın dili yer yer zekice ve hiciv dolu. Özellikle edebiyat çevrelerine ve sahte samimiyetlere yaptığı göndermeleri sevdim. Fakat karakterlerin aşırı uçlarda gezmesi ve atmosferin sürekli karanlık, tuhaf bir noktada kalması beni hikâyeden uzaklaştırdı. Beklediğim o psikolojik derinliği tam olarak hissedemedim.
Belki doğru zamanda okumadım, belki de tarz olarak bana hitap etmedi. Farklı, deneysel ve biraz da rahatsız edici metinleri sevenler için etkileyici olabilir. Ama ben kitabı bitirdiğimde “Ne okudum şimdi?” duygusunu atlatamadım. İlginçti ama benim için yorucuydu.
Yakma Zevki: Fahrenheit 451 Öyküleri.
Öldükten Sonra Doğmak: Öldükten sonra yeniden doğan bir adamın eşinin yanına giderek onunla vakit geçirmek istemesini ancak bunun mantıksız olduğunu anlayarak mezarına geri dönmesini anlatan bir hikayeydi.
Ateş Sütunu: Gelecek bir yılda insanlar artık öldükten sonra gömülmemektedir. Öldükten sonra yakılmaktadır. Eski mezarlar da artık tamamen boşaltılacaktır. Tam bu anda ana karakterimiz mezardan kalkar ve insanlardan intikam almak ister.
Kütüphane: Kitapların yakılmasına karşı çıkan bir adamın oldukça kısa hikayesini okuyoruz.
Parlak Anka Kuşu: Bir önceki hikayedeki gibi kitapların yakılması ile ilgili bir hikayeydi.
Mars’ın Çılgın Büyücüleri: Yasaklı kitapların yazarları Mars'a yerleşmişlerdir. Mars'a gelen Uzay gemisinde yasaklanmış kitaplar vardır ve bunlar Mars'da yakılarak tamamen yok edileceklerdir. Yasaklı yazarlar buna engel olabilecek mi?
Çılgınlık Karnavalı: Yine bu hikayede de yasaklar var. Ancak bir adamın Usher evini yeniden inşa ederek yasak koyanlardan intikam almasını okuyoruz.
Şenlik Ateşi: Tüm Dünya'nın yanması. Oldukça kısa bir hikayeydi.
Ocaktaki Çekirge: Evleri dinlenen bir çiftin hikayesini okuyoruz. Ancak bu çift evlerinin dinlendiğinden haberdar.
Yaya: 2131 yılında yolda yürüyen bir adamın polis tarafından sorgulanmasını okuduğumuz oldukça kısa bir hikayeydi.
Çöpçü: Çöpçü bir adamın ilerleyen bir zamanda çöp arabasının ceset toplamak için kullanılabileceğini öğrenmesini ve bunun hakkında düşünmesini okuduğumuz oldukça kısa bir hikayeydi.
Tebessüm: Medeniyetin tamamen yok edildiği bir gelecekte. Halk bir tablonun Mona Lisa'nın parçalanmasını seyretmesini. Hatta halkın bizzat parçalamasını okuyoruz. Ancak bu kalabalığın içindeki bir çocuk tabloya hayran kalıyor.
Gece Yarısından Epey Sonra:
Reklam
Reklam