Claude Monet'nin 1874'de Paris'te öteki ressam arkadaşları Cézanne, Degas, Renoir gibi ressamlarla ortak olarak açtığı sergideki tablolarından biri Impression (izlenim) adını taşıyordu. "İzlenimcilik” terimi, bu tür resimleri eleştirmek için kullanılmış, giderek bir akımın adı olmuştur.
İnsan onun Beethoven'i sağırlaştırdığını, Monet'nin de gözüne perde indirdiğini bilince, hiçbir şeye şaşırmaz oluyor.
Reklam
Cezanne zatürreden öldüğünde henüz altmış altı yaşındaydı. Öncesinde Cezanne şöyle yazmıştı: "Monet ve Renoir dışında, yaşayan tüm ressamları hor görüyorum."
Legion d'Honneur nişanıyla şövalyelik
unvanına layık görüldü. On yıl önce verdiği tepkiden fark ı olarak Renoir, 16 Ağustos'ta nişanı kabul etti. Arkadaşlarının çoğu ve ailesi, sonunda Renoir isminin resmen tanınmasından çok memnundu, fakat bu tür şeyleri küçümseyen Monet farklı düşünüyordu. Monet'ye yazdığı iki mektupta Renoir kendini şöyle savundu: "Bana bu nişanı vermelerine müsaade ediyorum. Emin ol ki sana doğru ya da yanlış yaptığımı söylemiyorum, ancak bu küçük kurdele parçası arkadaşlığımızın önünde bir engel olmamalı." Üç gün sonra Renoir Monet'ye tekrar yazd : "Bu unvanın senin için nasıl bir fark yarattığını merak ediyorum. Sen davranışlarında hayranlık uyandıracak kadar tutarlısın, ama ben ertesi gün dahi ne yapacağımı hiç bilemedim." Arkadaşlıklan yara almadan devam ettiğine göre anlaşılan Monet, arkadaşını kendi değerleriyle yargılamadı.
Renoir'ın bir resmi için ortalama fiyat 22.000 frank civanndayken Monet'nin resimleri 10.000, Pissarro'nunkiler 8500 ve Cezanne'ınkiler yaklaşık 6000 franka alıcı buluyordu.
Renoir, hiçbir zaman bir devrimci olarak yaftalanmak istememişti. Düşündügünden daha özgün ve çıgır açıcı bir sanatçı olsa da Manet, Monet ya da Cezanne gibi bazı arkadaşları kadar radikal değildi.
Reklam
Reklam