monotonbirisi
@monotonbirisi
içimizden böyle geldi, ne yapalım?
231 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ahmet & Gülbahar
Ağrı Dağı Efsanesi, okurken gerçekten biri bana ateş başında eski bir hikaye anlatıyormuş gibi hissettirdi.
Hem masal gibi bir havası var hem de içindeki duygular çok gerçek geliyor. Yaşar Kemal’in betimlemeleri de aşırı güzelmiş, bazı yerleri resmen gözümde canlandı.
Kitapta sadece aşk değil, insanların gururu, inatları ve çaresizlikleri de çok hissettiriyor. Okurken bazı sahnelerde “ya niye böyle oldu şimdi” diye üzülüp durdum. Kısacık bir kitap aslında ama bittikten sonra etkisi hemen geçmiyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Geç kalmışlık.
Kürk Mantolu Madonna bence dışarıdan bakınca sakin görünen insanların içinde neler taşıdığını çok güzel anlatan bir kitap. Maria Puder’in o güçlü ve farklı haliyle, Raif Efendi’nin sessizliği birbirine çok iyi geçmişti. Okurken bazı yerlerde insan kendi içinde bir şeye dokunulmuş gibi hissediyor.
Bende en çok kalan duygu sanırım “geç kalmışlık” oldu. Söylenemeyen şeyler, yanlış anlaşılan hisler, insanın içinde büyüyüp kalan kırgınlıklar… Kitap bitince bir süre öylece düşündüm. Çünkü yıllardır okuyacağım deyip ertelediğim bir kitaptı ve bitirince gerçekten “ben bunu neden bu kadar geç okumuşum” dedim :/
dökülen sadece yapraklar değildi
Yaprak Dökümü benim önce dizisini defalarca izleyip kitabını okuduğum bir eser oldu. Dizisini sevdiğim için kitabını da merak ettim. Hikayenin asıl halini okumak hoşuma gitti. Kitapta aile içindeki bağların zamanla kopması,Ali Rıza Bey’in ailesini bir arada tutmaya çalışması ama zamanla her şeyin dağılması baya üzücüydü. Sadece bir ailenin hikayesini değil, insanların değişmesi ve hayat şartlarının insanları nasıl etkilediği de anlatılıyor.Özelikkle aile içindeki iletişimsizlik kısmını gerçekçi buldum. Herkes kendi istediği hayatın peşine gidiyor ama bunun sonucunda aile yavaş yavaş parçalanıyor. Zaten kitabın adı da tam buna uyuyor.
Yaprakların tek tek dökülmesi gibi aile üyeleri de birbirinden kopuyor.
Anlatımı akıcıydı. Beğendim, tavsiye ederim.
hayatımızdaki tüm mecburiyetler
Mecburiyet beni en çok, insanın kendi hayatı üzerindeki kontrolü bir anda kaybetme hissiyle vurdu sanırım. Ferdinand’ın içindeki o kapana kısılmışlık hissini okurken, sanki o askerlik çağrısı benim masama bırakılmış gibi hissettim.
İnsanın hayalleri, sanatı ve kurduğu düzen üzerinde bir anda görünmez otoritelerin söz sahibi olması…
Zweig bunu öyle hissettiriyor ki savaşın fiziksel yıkımından çok, insanın içindeki çaresizlik ağır geliyor.
“Hayır” demek isteyip diyememek, kaçmak isteyip kaçamamak…
Kitap boyunca o baskıyı ben de içimde hissettim.
Belki de bu yüzden hikaye sadece savaş dönemini değil, hayatımızdaki tüm mecburiyetleri anlatıyormuş gibi geldi bana.
Tavsiye ederim. 9/10
Mutluluk Oyunu
“Pollyanna” beni gerçekten beklediğimden daha fazla etkiledi. İlk başta sıcak bir çocuk kitabı okurum diye düşünmüştüm ama kitap ilerledikçe Pollyanna’nın olaylara bakış şekli bana da geçti. En zor anlarda bile küçük de olsa sevinecek bir şey bulmaya çalışması insanı ister istemez düşündürüyor.
Kitabı bitirdiğimde kendime şu soruyu sordum:
"Ben bugün neye sevinebilirim?”
Ayrıca kitap bana Hayat Sevince Güzel(Ayşecik) filmini hatırlattı. O sıcak, samimi ve insanın içini umutla dolduran hissi aynı şekilde bu kitapta da hissettim.
Bence sadece çocuklara değil, bazen hayata karşı yorulan yetişkinlere de iyi gelecek bir kitap. Kütüphanemde olduğu için mutlu olduğum kitaplardan biri oldu.
Tavsiye ederim.