sena uğur
@moonpanman
öğrenci
14 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Tengo, bir an fark etti ki yüreğindeki büyük hortum artık yok olup gitmişti. Yalnızca sakin kış gecesi vardı.
Yaşam, en basit haliyle bir dizi anlamsız, bazı durumlarda fazlasıyla gelişigüzel gelişmelerin yaşanmasından öte geçmiyor da olabilirdi.
Sebep ne olursa olsun, ister gurur, ister özgürlük aşkı, isterse ikiyüzlülükten nefret etme, 1919'da kız kardeşlerinizin bir gine değil ama önemsiz bir altı peni kazanmaya başlamasının verdiği heyecanı anlamaya başlayacaksınız ve bu gururu küçümsemeyeceksiniz.
Nazlı'nın çocukluğu bir kıyı şehrinde geçmişti. Balkonlarından, yağ tenekelerine dikilmiş sardunyaların arasından deniz görünüyordu, büyük yük gemileri, küçük balıkçı tekneleri ve Nazlı'nın şıpıdık terliklerine benzeyen kayıklar. Odalarda koyu mavi bir ışık yaşıyordu. Akşam gezmeleri şekerli açık çaylar ve babasının kucağında uyuya kalan Nazlı. İğne deliğinden geçen zaman, çocukluğun geniş, beyaz örtüsüne işlenen nakış.
"Karman çorman hissedişin tane tane çözüleceğini, yeniden, bu kez mükemmel bir düzen içinde bir araya geleceğini ve hayatın bir anlama kavuşacağını hayal etmek: yazmak."